News

POST TYPE

YOUTH

ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည့် လင်အငှားလုပ်ငန်း
31-Mar-2018


“ခါ” ၏ မင်္ဂလာနေ့က ပြောစရာမလိုလောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုရမည်။ သို့သော် သတို့သမီး ခါတစ်ယောက် မချင့်မရဲပျော်နေရသည်။ အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် ခါတွင် ကိုယ်ဝန်က သုံးလရှိနေသည်။ ယနေ့ သူနှင့်လက်ထပ်သည့် သတို့သားမှာ အစစ်မဟုတ်။ အတုဖြစ်သည်။ သူနှင့် မင်္ဂလာအဆောင်ပြပြီးနောက် နောက်ပိုင်းတွင် ကွာပေးပြီး၊ ခါက ကလေးကိုမွေးပြီး တစ်ကိုယ်တော်မိခင်ဘဝကို ခံယူလိုက်မည်သာဖြစ်သည်။

ဗီယက်နမ်တွင်လည်း လင်ကောင်မပေါ် ကလေးမွေးလာရခြင်းကို အသိုင်းအဝိုင်းရော မိသားစုကပါ လက်မခံကြသည်ကများသည်။ ထို့ကြောင့် ခါတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီကို သိလိုက်ရသည့်အခါတွင် မိသားစုကပြဿနာရှာသည်။ ကလေး၏ ဖခင်အစစ်က အခြားမိန်းမတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သုံးလကိုယ်ဝန်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သတို့သားအတုကို ငှားရသည်။ ဒေါ်လာ ၁၅၀၀ ပေးရသည်။ တော်သေးသည်။ ထိုငွေကို ကလေးအဖေအစစ်က စိုက်ထုတ်ပေးသည်။

ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် မင်္ဂလာဆောင်သတို့သား အငှား၊ ဧည့်သည်အငှားတွေ ခေတ်စားသည်။ အသက် ၁၅ နှစ်အထက် မင်္ဂလာဆောင်များတွင် အတု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ အချိန်မတိုင်မီ ကိုယ်ဝန်ရှိလာကြသဖြင့် လင်အငှားတွေလည်း ရေပန်းစားနေသည်။

မိသားစုက လက်ခံရန်အရေးကြီးသဖြင့် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ယောကျာ်းပစ်ပြေးခြင်း ခံနေရသူတွေက ကုန်ကျစရိတ်များကို ချေးငှားပြီး အငှားလင်များကို ခေါ်လာပြကာ လက်ထပ်ကြသည်။ ထို့နောက် အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြကာ ကွဲလိုက်ကြသည်။ မည်သို့ဆိုစေ ကလေးအတွက် အဖေခေါ်စရာရသွားပြီဖြစ်သည်။

ခါက “ဘာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကတော့ ရေနစ်သူ ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ဖြစ်ဖြစ် ရအောင်ဆွဲယူကြည့်လိုက်တာပဲ” ဟုဆိုသည်။ နောက်ဆုံးအငှားလင်ကြောင့် မျက်နှာပျက်စရာမလိုတော့။ သူမရှိတော့လျှင် စိတ်သဘောချင်း မတိုက်ဆိုင်သောကြောင့် ကွဲလိုက်ပြီဟု ပြောလိုက်ရုံပင်။

ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် လူဦးရေ ၉၃ သန်းခန့်ရှိပြီး အသက် ၃၀ အောက်လူငယ်တွေက ထိုလူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ခန့်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ လူငယ်အများစုသည် လက်မထပ်မီ လွတ်လပ်စွာဖြင့် အတူနေထိုင်မှုများမှာ အနောက်တိုင်းဆန်ဆန် ခေတ်စားလာသည်။ သူတို့သည် မြို့ပြများကိုတက်ပြီးဖြစ်သလို ငှားရမ်းနေထိုင် အလုပ်အကိုင်တွေကို ရှာဖွေလုပ်ကိုင်နေကြရသည်။ ကျေးလက်က မိသားစုတွေကို ထောက်ပံ့နေကြရသည်။ ထိုမှသည် ထွက်ပေါက်မဲ့နေသည့် လူငယ်များက လိင်ကိစ္စများကို ထမင်းစားရေသောက်သလို သဘောထားလာကြပြီး နောင်ခါလာ နောင်ခါဈေးရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်နေထိုင်ကြသည်။

နိုင်ငံအတွင်း ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချနှုန်းတွေ မြင့်မားလာသည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ်က တရားဝင်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချနှုန်းပင် သုံးသိန်းကျော်ရှိသည်။ ထိုနှုန်းသည် ရပ်တန့်ရန်မရှိ။ တိုးလာရန်သာရှိသည်။ 

“ကလေးတွေမှာက စစ်မှန်တဲ့ နှလုံးသားခံစားချက်ဆိုတာတွေ မရှိတော့ဘူး။ အစဉ်အလာတွေ၊ ရိုးရာတွေနဲ့ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမှာတွေလည်း နားမလည်တော့ဘူး” ဟု စိတ်ပညာရှင် ငုယင်ဒိုင်ကောင်းက ဆိုသည်။ဟောင်နှင့် ကွမ်ဆိုသည့် စုံတွဲကလည်း လက်ထပ်ပွဲစင်ပေါ်ကို ခပ်တည်တည်နှင့် တက်လာသည်။ သူတို့လည်း အယောင်ဆောင် လက်ထပ်ပွဲကို လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်ပွဲကိုတက်လာသည့်လူတွေကတော့ အမှန်အကန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ အဖေ၊ အမေ၊ ဆွေမျိုးတွေကတော့ အတုတွေဖြစ်သည်။ သူတို့ ယခုနေထိုင်သည့် ရပ်ကွက်အတွင်း မယူမဖြစ်သည့် အနေအထားတစ်ခုကြောင့် မင်္ဂလာပွဲကို လုပ်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သော်လည်း အတုပွဲဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဖက်မိဘတွေ ဤလက်ထပ်ပွဲအကြောင်း သိ၍ မဖြစ်။ ကောင်မလေးက ဆင်းရဲသဖြင့် သဘောတူရန် အကြောင်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် ပွဲအတုကို လုပ်လိုက်ကြသည်။

ကွမ်နှင့်ဟောင်တို့ လက်ထပ်ပွဲအတုကို ဟနွိုင်းတွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာပွဲအတုအတွက် စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ ၄၄၀၀ လောက် အကုန်အကျခံလိုက်ရသည်။ 

ယခုဆိုလျှင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် မင်္ဂလာပွဲအတု ဝန်ဆောင်မှုတွေကလည်း ခေတ်စားလာသည်။ လူတစ်ဒါဇင်မှသည် ပရိသတ် ၄၀၀ လောက်အထိ တက်လာမည့် ပွဲကြီးဖြစ်စေရန် ဝန်ဆောင်မှုပေးနေရသော လုပ်ငန်းများပင်ရှိလာသည်။ မဖွံ့ဖြိုးသင့်ဘဲ ဖွံ့ဖြိုးနေရသည့် မင်္ဂလာဝန်ဆောင်မှုသည် အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်များအတွက် အလားအလာမကောင်းဟုဆိုနိုင်သော်လည်း ရွေးချယ်စရာမရှိသည့် အနေအထားများတွင် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတွေကတော့ ခေတ်ကောင်းနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။ 

ဗီယက်နမ်လူ့ဘောင်တွင်လည်း အဖေမပေါ်ဘဲ ကလေးမွေးခြင်းကို လက်မခံ။ အဖေတွေကလည်း ထွက်ပြေးနေချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်များအတွက် ဘဝရှေ့ဆက်ရန်မှာ မင်္ဂလာပွဲအတုများတွင် သတို့သားအတုနှင့် ဖြေရှင်းရန်သာဖြစ်နေသည်။

E-01
(Ref: Asia Pacific)