News

‘ဝ’ - မိုင္းလား ပဋိပကၡႏွင့္ UWSA ၏ ဝွက္ဖဲ
၂၀၁၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔က UWSA ‘ဝ’ တပ္ဖြဲ႔ အင္အား ၁၀၀၀ ခန္႔က သူ၏ ညိီေနာင္တပ္ဖြဲ႔- တစ္ခ်ိန္က ဗကပ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသာ ရွမ္းျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၄) ေခၚ NDAA ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ ေဒသသို႔ ႐ုတ္တရက္ ဝင္ေရာက္ၿပီး အေရးပါေသာ စစ္စခန္းအခ်ဳိ႕ကို သိမ္းယူခဲ့ကာ NDAA မွ တပ္သားမ်ားကို ေခတၱဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းထားခဲ့သည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ စစ္စခန္းမ်ားမွာ မိုင္းလားေဒသအတြင္း တည္ရွိၿပီး လြယ္က်ဴဆိုင္၊ လြယ္ဆမ္ဆုံႏွင့္ မိုင္းမတပ္စခန္းတို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ႀတိဂံေဒသတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္က UWSA တပ္ဖြဲ႔မ်ားအား ေအာက္တိုဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆုံးထား ဆုတ္ခြာေပးရန္ အေၾကာင္းၾကားထားသည့္အတြက္ စစ္ပြဲျဖစ္ပြားလာေလ မလားဟု ေဒသခံမ်ားက စိုးရိမ္ေနၾကသည္။

အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ UWSA ေခါင္းေဆာင္ ေပါက္ယိုခ်န္းသို႔ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေကာ္မရွင္က စိုးရိမ္မိေၾကာင္း စာတစ္ေစာင္ ေပးပို႔ခဲ့ရာ ေအာက္တိုဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္ၾကားလာသည့္စာအရ ၎တို႔တပ္ဖြဲ႔မ်ား အေနႏွင့္ ပုံမွန္စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈ ျပဳလုပ္ေနစဥ္အတြင္း ေအာက္ေျခတပ္ အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈ လြဲမွားကာ အနည္းအက်ဥ္း ပဋိပကၡ ျဖစ္ျခင္းသာ ျဖစ္၍ ႏွစ္ဖက္ေျပလည္မႈရရန္ ညႇိႏိႈင္းေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုပ္ေနပါေၾကာင္း၊ စစ္ပြဲမျဖစ္ပြားေစရန္ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ရွားမည္ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကားေၾကာင္း သိရွိရေသာ္လည္း၊ NDAA ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ဦးၾကည္ျမင့္က အဆိုပါေဒသမွာ ၎တို႔ေဒသ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ UWSA တပ္မ်ား အေနႏွင့္ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာေပးရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုထားပါသည္။ သို႔ျဖစ္ေလရာ ဤကိစၥမွာ UWSA က ေျပာသလို ေသြး႐ိုးသား႐ိုးကိစၥ မဟုတ္သည္ကို ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါသည္။ 

သို႔ျဖစ္လွ်င္ အဆိုပါ ေဒသသို႔ မည္သည့္အတြက္ UWSA က ဝင္ေရာက္ထိန္းခ်ဳပ္လိုသည္ကို ေလ့လာရန္ လိုပါသည္။ 

UWSA ႏွင့္ NDAA အဖြဲ႔တို႔မွာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ မတိုင္ခင္က ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (CPB) ဦးေဆာင္မႈေအာက္တြင္ ရွိခဲ့ေသာ အေရွ႕ေျမာက္ စစ္ေဒသ၏ ‘ဝ’ တပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ၈၁၅ စစ္ေဒသရွိ အာခါတပ္ဖြဲ႔မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ‘ဝ’ ေဒသကို ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ စတင္စိမ့္ ဝင္စည္း႐ုံးခဲ့ၿပီး ၁၉၇၃ ခုႏွစ္တြင္ အလုံးအရင္းျဖင့္ ဝင္ေရာက္သိမ္းသြင္းခဲ့ပါသည္။ ထို႔အတူ အာခါလူမ်ဳိးမ်ား ေနထိုင္ရာ ဖာလုံ-ဖာလယ္ ေဒသကို ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏာ သက္ေရာက္မႈ အနည္းဆုံး ေတာင္ေပၚေဒသသို႔ စတင္ ဝင္ေရာက္ေျခကုပ္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး စတင္ဝင္ေရာက္သည့္ေန႔စြဲကို အစြဲျပဳ၍ ၈၁၅ စစ္ေဒသဟု ေခၚတြင္သည္။

အာခါလူမ်ဳိးတို႔သည္ ၎တို႔ကို တ႐ုတ္ျပည္က အိုင္းနီ (Hani) တိုင္းရင္းသားတို႔၏ မ်ဳိးႏြယ္စုအျဖစ္ သတ္မွတ္ေျပာဆိုျခင္းကို မႏွစ္သက္သလို ရွမ္းလူမ်ဳိးတို႔က ‘ေကာ္’ သို႔မဟုတ္ ‘အီေကာ’ ဟု ေခၚဆိုျခင္းကိုလည္း မႏွစ္သက္ၾကေခ်။ ၎လူမ်ဳိးတို႔မွာ တ႐ုတ္-ျမန္မာ-လာအို-ဗီယက္နမ္ႏွင့္ ထိုင္းနယ္စပ္ တစ္ေလွ်ာက္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိၾကၿပီး စုစုေပါင္း အေရအတြက္အားျဖင့္ ၄၀၀,၀၀၀ ခန္႔ ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကသည္။ NDAA ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ မိုင္းလားေဒသမွာ စတုရန္း ကီလိုမီတာ ၅၀၀၀ ခန္႔ က်ယ္ဝန္းၿပီး ရွမ္းႏွင့္ အာခါလူဦးေရမွာ တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္းခန္႔ ရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။

CPB တို႔ စတင္ဝင္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ အေနာက္ဘက္ရွိ မုန္းေစာေဒသသို႔ပါ ဝင္ေရာက္ တိုးခ်ဲ႕စည္း႐ုံးခဲ့ကာ ၈၁၅ စစ္ေဒသ၏ ဌာနခ်ဳပ္စခန္းကို မုန္းေစာေဒသ၊ မန္ဖိုင္ (Wan Hpai) ႐ြာတြင္ အေျခစိုက္ခဲ့သည္။ မန္ဖိုင္႐ြာမွာ ေတာင္ေပၚတြင္ တည္ရွိၿပီး တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ မုန္းစုံမွ သုံးမိုင္ခန္႔ ေဝးသည္။ မန္ဖိုင္႐ြာ တည္ရွိရာ ေတာင္ေၾကာ၏ေအာက္ဘက္ ျမန္မာဘက္ျခမ္းတြင္ မိုင္းဝ၊ မန္ဟိုနား စသည့္ ေက်း႐ြာမ်ား ပါဝင္သည့္ က်င္းခမ္း (Kenghkang) ကြင္း တည္ရွိသည္။ အဆိုပါ ျပန္႔ေဒသ ေက်း႐ြာမ်ားမွာ ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ား ေနထိုင္ရာ ေဒသမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ေတာင္ေပၚမွ စိုးမိုးထားခဲ့သည္။ ၈၁၅ စစ္ေဒသသည္ အာခါတိုင္းရင္းသားမ်ားကို အဓိက စည္း႐ုံးခဲ့သျဖင့္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ေလာက္ အေရာက္တြင္ အင္အား ၃၀၀ ခန္႔စီ ပါဝင္သည့္ အာခါတပ္ရင္း (၄) ရင္းထိ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ခဲ့သည္။ 

၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းတြင္ CPB အေရွ႕ေျမာက္ စစ္ေဒသ တပ္မ်ားသည္ မိုင္းေပါက္ႏွင့္ ဆီလူး (ဆစ္ေလြ႔) ေဒသအား ျဖတ္သန္း၍ ၈၁၅ စစ္ေဒသ တပ္မ်ားႏွင့္ ပူးတြဲလ်က္ က်ဳိင္းတုံ၊ မိုင္းယန္း၊ မိုင္းေယာင္းေဒသတြင္း ဝင္ေရာက္ကာ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ တစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထိုစစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ၏ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ CPB တို႔သည္ ၈၁၅ စစ္ေဒသ၏ အေနာက္ဘက္ မိုင္းလားတည္ရွိရာ မိုင္းမကြင္းအား သိမ္းပိုက္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုသို႔ သိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာ တပ္မွာ ‘ဝ’ တပ္သားမ်ား အမ်ားစု ပါဝင္ေသာ အေရွ႕ ေျမာက္စစ္ေဒသမွ တပ္မဟာ (၈) ျဖစ္ေသာ္လည္း အေရွ႕ေျမာက္ စစ္ေဒသႏွင့္ ၈၁၅ စစ္ေဒသတို႔၏ ၾကားတြင္ တပ္မဟာ ၇၆၈ (၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ၈ လပိုင္းက CPB တို႔ စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းခဲ့ေသာ ေစာဝ္ခြန္းမင္ ေခၚ အိုက္ျမင့္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ တပ္မဟာ) ထိန္းခ်ဳပ္ရာ ဆီလူးေဒသ ခံေနျခင္းႏွင့္ ၈၁၅ စစ္ေဒသ ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ ပိုမိုနီးကပ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အသစ္သိမ္းပိုက္ ရရွိလာေသာ ေဒသကို နယ္ခ်င္းဆက္ေနသည့္ ၈၁၅ စစ္ေဒသေအာက္သို႔ ထည့္သြင္းရန္ CPB ဗဟိုက ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ CPB တို႔ ၿပဳိကြဲသြားၿပီးေနာက္ ၈၁၅ စစ္ေဒသကို တပ္မေတာ္အစိုးရက ရွမ္းအထူးေဒသ (၄) ဟု အမည္ေပးခဲ့သလို၊ NDAA (National Democratic Alliance Army) အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္ တပ္မေတာ္ဟု မိမိဘာသာ အမည္ေျပာင္းခဲ့ေလသည္။ ဌာနခ်ဳပ္ကိုလည္း မန္ဖိုင္မွ မိုင္းလားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခစိုက္ခဲ့ျခင္းျဖင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ မိုင္းလားေဒသဟုလည္း ေခၚတြင္ၾကေလသည္။

CPB ဗဟို ၿပဳိကြဲသြားၿပီးေနာက္ တပ္မဟာ ၇၆၈ ၏ ႏိုင္ငံေရးမွဴး စိုင္းႏြန္ပန္းႏွင့္ တပ္မဟာမွဴး ခြန္ဆာတို႔မွာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆိုသလို လုပ္ႀကံခံရၿပီး (အခ်င္းခ်င္း အာဏာလုၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆၾကသည္။) ေသဆုံးသြားၾကရာ က်န္ေနေသာ ရွမ္းတပ္သား အမ်ားစုမွာ UWSA ႏွင့္ မေပါင္းဘဲ NDAA မိုင္းလားႏွင့္ လာေရာက္ပူးေပါင္းသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ မူလက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးခ႐ိုင္ ၂ ခုႏွင့္ တိုက္ခိုက္ေရး တပ္မဟာ ၂ ခု ရွိခဲ့ေသာ NDAA သည္ ဆီလူးေဒသႏွင့္ တပ္မဟာ ၇၆၈ အပါအဝင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးခ႐ိုင္ ၃ ခုႏွင့္ တပ္မဟာ ၃ ခု ျဖစ္လာေလသည္။ လက္ရွိအခ်ိန္၌ အလယ္တြင္ရွိေသာ မိုင္းလားအေျခစိုက္ တပ္မဟာသည္ အင္အားအေတာင့္ဆုံး ျဖစ္ၿပီး တပ္ရင္း (၄) ရင္းျဖင့္ အင္အား ၂၀၀၀ ခန္႔ ရွိသည္ ဆို၏။ က်န္တပ္မဟာ ၂ ခုမွာ ၇၆၈ အေျချပဳခဲ့သည့္ အေနာက္ဘက္ ဆီလူးေဒသတြင္ တစ္ခုႏွင့္ အေရွ႕ဘက္ မဲေခါင္ျမစ္ကမ္းနားေဒသ နမ့္ပန္ဘက္တြင္ အေျခစိုက္သည့္ တပ္မဟာတစ္ခုတို႔ ျဖစ္ၾကၿပီး အင္အား ၁၀၀၀ ခန္႔စီ ရွိသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ NDAA ၏ လက္ရွိ တိုက္ခိုက္ေရး အင္အား စုစုေပါင္းမွာ ၄၀၀၀ ခန္႔ ရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။

ယခင္က UWSA ေဒသ မိုင္းေပါက္ႏွင့္ NDAA ေဒသ ဆီလူးအၾကားတြင္ အစိုးရတပ္မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ မိုင္းယန္းကြင္း တည္ရွိသျဖင့္ ေဒသႏွစ္ခုၾကား ကူးသန္းသြားလာရာတြင္ မိုင္းယန္းကြင္းကို ျဖတ္သန္းရသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခါ မိုင္းယန္းကြင္း၏ ေျမာက္ဘက္ ေတာင္ေၾကာေပၚတြင္ ကားလမ္းေဖာက္လုပ္ထားျခင္းျဖင့္ ‘ဝ’ ႏွင့္ မိုင္းလားေဒသ အၾကား ကူးလူးဆက္ဆံရာတြင္ တပ္မေတာ္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ နယ္ေျမအတြင္း ျဖတ္သန္းရန္ မလိုေတာ့ေပ။ မိုင္းလားေဒသမွာ ေျမာက္ဘက္တြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ လာအိုႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္လ်က္ ရွိသည့္အျပင္ မဲေခါင္ျမစ္အတြင္း စုန္ဆင္းျခင္းအားျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔လည္း ေရလမ္းခရီးျဖင့္ သြားေရာက္ႏိုင္ေသးသည္။ ကုန္းလမ္းခရီးအားျဖင့္ ဆိုလွ်င္ မဲေခါင္ျမစ္ကမ္း နမ့္ပန္မွ စတင္၍ အေနာက္ဘက္ မိုင္းလား-ဆီလူး ထိုမွသည္ ‘ဝ’ ေဒသ မိုင္းေပါက္-ပန္ဆန္းတို႔ကို ျဖတ္၍ ကိုးကန္႔ေဒသႏွင့္ နယ္စပ္ ခ်င္းေရႊေဟာ္အထိ ရာသီမေ႐ြး အသုံးျပဳႏိုင္ေသာ လမ္းေဖာက္လုပ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ မိုင္းလားေဒသမွ ေတာင္ဘက္ရွိ မိုင္းျဖတ္ တာခ်ီလိတ္ေဒသသို႔ ျဖတ္ကာ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔လည္း ဝင္ထြက္သြားလာႏိုင္သည္။ သို႔ျဖစ္ေလရာ UWSA အေနႏွင့္ NDAA ေဒသသည္ လာအို-ထိုင္း စသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ရာတြင္ အေရးႀကီးသည့္ ၾကားခံနယ္ ျဖစ္ေနေပေတာ့သည္။

UWSA ႏွင့္ NDAA တို႔အၾကား ဆက္ဆံေရး

UWSA အေနႏွင့္ ယခုအခါ အၿမဲတမ္း တိုက္ခိုက္ေရး အင္အား ၂၀၀၀၀ ခန္႔ ရွိေနသည္ျဖစ္ရာ NDAA ေဒသကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္မည္ ဆိုလွ်င္ လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ သိမ္းပိုက္ႏိုင္သည့္ အေနအထား ရွိပါသည္။ ၎တို႔အၾကား ဆက္ဆံေရးမွာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ၾက၍ ႀကီးမားသည့္ အဖုအထစ္ မရွိခဲ့သျဖင့္ တစ္ဖြဲ႔ႏွင့္တစ္ဖြဲ႔ သေဘာကြဲလြဲစရာ ဆို၍ အစိုးရ၏ အဆိုျပဳခ်က္မ်ားအေပၚ တုံ႔ျပန္ပုံခ်င္း မတူသည့္ ကိစၥမ်ားတြင္သာ ကြဲလြဲစရာ ရွိသည္ဟု ယူဆသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က တပ္မေတာ္အစိုးရက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔မ်ားကို BGF (နယ္ျခားေစာင့္တပ္) အသြင္ေျပာင္းရန္ တိုက္တြန္းခဲ့ရာ မိုင္းလားအဖြဲ႔၏ အတြင္းေရးမွဴး ဦးမင္းအိမ္က လိုလားပုံ ျပခဲ့သည္။ ဦးမင္းအိမ္မွာ ထိုစဥ္က ႀတိဂံေဒသတိုင္း တိုင္းမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ လက္ရွိ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ႏွင့္္လည္း ရင္းႏွီးသူ ျဖစ္သည္။ UWSA အဖြဲ႔ကမူ BGF လုပ္ရန္ သေဘာမတူ တင္းတင္းမာမာပင္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။ ထိုသို႔ေသာ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေအာက္တြင္ ဦးမင္းအိမ္ တစ္ေယာက္ တစ္နံနက္ခင္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ လုပ္ႀကံခံလိုက္ရသည္။ ယေန႔တိုင္ လက္သည္မေပၚေပ။ အဆိုပါ လုပ္ႀကံမႈမွာ ႏိုင္ငံေရး သေဘာကြဲလြဲမႈေၾကာင့္ေလာ သို႔မဟုတ္ ပုဂၢဳိလ္ေရးဆိုင္ရာ အၿငဳိးအေတးမ်ားေၾကာင့္ေလာ၊ လက္သည္တရားခံ မည္သူနည္းဆိုသည့္ ကိစၥမ်ားမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိေခ်။ 

ေနာက္ပိုင္းတြင္ BGF ေျပာင္းေရးကို NDAA ကပါ လက္မခံသျဖင့္ အစိုးရတပ္မေတာ္ႏွင့္ တင္းတင္းမာမာ ျဖစ္ခဲ့ကာ ႏွစ္ဖက္ စစ္ျပင္ဆင္မႈမ်ား လုပ္ခဲ့ၾကေသးသည္။ ထိုစဥ္ မိုင္းလားေဒသ အတြင္းသို႔ UWSA ၏ တပ္မ်ား ဝင္ေရာက္ကာ အားျဖည့္ေပးသည္ကို ေတြ႔ခဲ့ရၿပီး NDAA က ထိုသို႔ အားျဖည့္ျခင္းကို သေဘာတူခဲ့ပုံ ရေလသည္။

NDAA ၏ အဓိကေခါင္းေဆာင္ ဦးစိုင္းလင္းေခၚ လင္မင္ရွင့္မွာ ၾကဴကုတ္ ပန္ဆိုင္းဇာတိ ရွမ္း-တ႐ုတ္လူမ်ဳိး ျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က လား႐ိႈးၿမဳိ႕တြင္ အထက္တန္းေက်ာင္းပညာ ဆည္းပူးခဲ့သူ ျဖစ္ၿပီး ဇနီးမွာ ကိုးကန္႔ေခါင္းေဆာင္ ဖုန္က်ားရွင္၏သမီး ဖုန္စူးခ်င္ ျဖစ္သည္။ ဗမာစကား၊ တ႐ုတ္စကား၊ ရွမ္းစကားႏွင့္ အာခါစကားတို႔ကို ကြၽမ္းက်င္စြာ ေျပာဆိုႏိုင္သူျဖစ္ၿပီး ဆက္ဆံေရး ေျပျပစ္ေကာင္းမြန္သူ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုသို႔ ဆက္ဆံေရး ေျပျပစ္ေကာင္းမြန္မႈေၾကာင့္ UWSA ႏွင့္သာမက တပ္မေတာ္အစိုးရႏွင့္လည္း နားလည္မႈရွိရွိ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ဆက္ဆံႏိုင္ပုံ ရေလသည္။ 

၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြင္း NCA လက္မွတ္ထိုးေရးအတြက္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က က်ဳိင္းတုံၿမဳိ႕တြင္ UWSA ႏွင့္ NDAA ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေခၚယူေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ရာ UWSA ေခါင္းေဆာင္ ေပါက္ယိုခ်န္း  မတက္ေရာက္ေသာ္လည္း NDAA ေခါင္းေဆာင္ ဦးစိုင္းလင္းႏွင့္ ဇနီးတို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း တကယ္တမ္း NCA ကို လက္မွတ္ထိုးေရးကိစၥတြင္ UWSA ႏွင့္ အတူရပ္တည္ကာ လက္မွတ္မထိုးဘဲ ေနခဲ့ေလသည္။

၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လက ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်င္းပသည့္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္လာၾကရာတြင္ UWSA အဖြဲ႔က အစည္းအေဝးတြင္ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရသည္ ဆိုကာ အစည္းအေဝး တစ္ရက္သာ တက္ေရာက္ၿပီး ျပန္သြားၾကေသာ္လည္း NDAA အဖြဲ႔က အစည္းအေဝး ၿပီးဆုံးသည္အထိ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ UWSA က ၿမဳိ႕နယ္အဆင့္ တာဝန္ရွိသူကိုသာ ေစလႊတ္ေသာ္လည္း NDAA က အဓိကေခါင္းေဆာင္ ဦးစိုင္းလင္းကိုယ္တိုင္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကို ေခါင္းေဆာင္ တက္ေရာက္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ 

ထို႔ေနာက္ NDAA အေနႏွင့္ ၎တို႔ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ နယ္ေျမကို အသိအမွတ္ျပဳလွ်င္ NCA လက္မွတ္ထိုးမည္ဟု ေၾကညာလိုက္ေသာအခါ UWSA အေနႏွင့္ စိုးရိမ္စိတ္ဝင္လာပုံ ေပၚသည္။ NDAA အေနႏွင့္ ၎တို႔ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ ေဒသကို အာခါကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးေစလိုျခင္း ျဖစ္ပုံရပါသည္။ ထိုသို႔ ေတာင္းဆိုျခင္းမွာ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၅၄ အရ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ မ်ားစြာရွိပါသည္။ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတထံ ေထာက္ခံတင္ျပၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက လိုအပ္သလို ေဆာင္႐ြက္ေပးရန္သာ လိုအပ္ၿပီး မည္သည့္လႊတ္ေတာ္ကိုမွ တင္ျပရန္ မလိုေခ်။

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ UWSA အေနႏွင့္ အစိုးရႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရာတြင္ ထို႔ေနာက္ NDAA ႏွင့္အတူ တစ္စိတ္တည္း တစ္ဝမ္းတည္း ရပ္တည္လာခဲ့သည့္ အေနအထားမွ ယခု NCA လက္မွတ္ေရးထိုးေရး ကိစၥက်မွ ေသြးကြဲမည့္ အေနအထားကို စိုးရိမ္ပုံ ရေပသည္။ အထူးသျဖင့္ ၎တို႔၏ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျပည္နယ္ေတာင္းဆိုခ်က္ မရရွိမီ NDAA မိုင္းလားေဒသက အစိုးရ၏ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ေရာက္သြားလွ်င္ ‘ဝ’ ေဒသမွ လာအိုနယ္စပ္ႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံနယ္စပ္သို႔ အလြယ္တကူ သြားေရာက္ႏိုင္သည့္ ေပါင္းကူးသဖြယ္ ျဖစ္ေနေသာ လမ္းေၾကာင္းမွာ ပိတ္ဆို႔ျဖတ္ေတာက္ခံရႏိုင္ဖြယ္ ရွိျခင္းကို ပိုမိုစိုးရိမ္ပုံ ရေလသည္။ ထိုလမ္းခရီးသည္ ၎တို႔အဖို႔ လာအိုႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔သို႔ ထြက္ရာ အေရးႀကီးေသာ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး ဝင္ထြက္ေပါက္တစ္ခု ျဖစ္ေလရာ UWSA အဖို႔ လိုအပ္သည့္ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ႏွင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းခ်ရာ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ လမ္းေၾကာင္းလည္း ျဖစ္ေနသည္။

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ UWSA အေနႏွင့္ အစိုးရ တပ္မေတာ္ႏွင့္ စစ္မျဖစ္ဘဲ NDAA ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းလိုပုံ ရပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းသည္ ဆိုသည္မွာ ၎တို႔စိုးရိမ္ခ်က္ကို NDAA သို႔ ေျပာျပၿပီး NCA လက္မွတ္မထိုးရန္ႏွင့္ အစိုးရတပ္မေတာ္၏ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မႈကို မခံရန္၊ အစိုးရ တပ္မေတာ္ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ပါက ၎တို႔ ႏွစ္ဖြဲ႔လုံး အက်ဳိးမရွိဘဲ ေသနဂၤဗ်ဴဟာက်သည့္ နယ္ေျမမ်ား လက္လြတ္ဆုံး႐ႈံးသြားဖြယ္ရာ ရွိေၾကာင္းကို NDAA ကို ေဖ်ာင္းဖ်ေဆြးေႏြးျခင္းသာ ျဖစ္ဖြယ္ ရွိပါသည္။

သို႔ျဖင့္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔ ဘီဘီစီ သတင္းတစ္ရပ္အရ NDAA ႏွင့္ UWSA ကိုယ္စားလွယ္တို႔ တ႐ုတ္ျပည္တြင္း ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့ၾကရာ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ UWSA ဝင္ေရာက္တပ္စြဲထားေသာ ေနရာမ်ားမွ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဆိုပါသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ UWSA အေနႏွင့္ အစိုးရတပ္မေတာ္ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ မျဖစ္ပြားေစရန္ တ႐ုတ္ျပည္သို႔လည္း အကူအညီေတာင္းပုံ ရပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဖန္းဖန္ေဟြ႔ (Gen. Fang Fenghui) က ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္အား အေရးတႀကီး ဖိတ္ေခၚကာ ေတြ႔ဆုံခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။ အဆိုပါ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ တ႐ုတ္ဘက္က မည္သို႔ေ ျပာဆိုသည္ကို မသိရေသာ္လည္း ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ေဖ့စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာတြင္ ‘ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ေဒသ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ ပိုမိုခိုင္မာေစရန္၊ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ သိရွိနားလည္စြာႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ၾကရန္ တ႐ုတ္ခရီးစဥ္အတြင္း ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က တိုက္တြန္း’ ဟု ယူနန္ျပည္နယ္ စစ္ေဒသ ႏိုင္ငံေရးမွဴး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ယုခြန္း (Maj.Gen Yu Kun) က တည္ခင္းသည့္ ဂုဏ္ျပဳညစာစားပြဲအၿပီး ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႔ရေလသည္။ သို႔ျဖစ္ေလရာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း UWSA ႏွင့္ တပ္မေတာ္တို႔အၾကား လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ မျဖစ္ပြားရန္ အခ်ိန္မီ ေရွာင္ရွားႏိုင္ခဲ့ၿပီဟု ယူဆပါသည္။

မည္သို႔ဆိုေစကာမူ UWSA အေနႏွင့္ အေရးအေၾကာင္း ႀကံဳလာေသာအခါ ဂ်ဳိကာကဲ့သို႔ ေသခ်ာေပါက္ ႏိုင္ဖဲျဖစ္ေသာ တ႐ုတ္ ဝွက္ဖဲကို ထုတ္သုံးလိုက္ျခင္းျဖင့္ ေသနတ္တစ္ခ်က္ မပစ္ေဖာက္လိုက္ရဘဲ မိုင္းလားတပ္စခန္း အခ်ဳိ႕ကို ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ ရသြားသည္ကိုေတာ့ လက္ခံရေပလိမ့္မည္။

ရဲထြန္း (သီေပါ)



FOLLOW US