News

POST TYPE

SATIRE

ဘိုးသိၾကားႏွင့္ နတ္ငယ္ မုဒိမ္း
07-Jul-2019



အေရွ႕အေနာက္ ယူဇနာတစ္ေသာင္း၊ ေတာင္ေျမာက္ ယူဇနာတစ္ေသာင္းရွိေသာ မဟာသုဒႆနအမည္ရွိ တာဝတႎသာနတ္ျပည္က ေ႐ြးေကာက္ခံသိၾကားမင္းအစိုးရ၏ ႏွစ္ပတ္လည္ နတ္သဘင္ညီလာခံႀကီး စတင္ေလၿပီ။

“တို႔သိၾကားမင္းရဲ႕ ညီလာခံနတ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ညီလာခံ” ဆိုေသာ သီခ်င္းသံမ်ားက ပင္လယ္က သစ္ပင္အနီး ညီလာခံက်င္းပရာ သုဓမၼာသဘင္ဇရပ္အတြင္းမွ ပ်ံ႕လြင့္လ်က္ရွိေလသည္။

ေရာင္ဝါမ်ိဳးစံုေတာက္ပေနေသာ ပင္လယ္က သစ္ပြင့္တို႔၏ ရနံ႔ကလည္း ယူဇနာတစ္ရာတိုင္တိုင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေမႊးႀကိဳင္ေန၏။

၃၁ ဘံုအတြင္း တာဝန္ရွိၾကကုန္ေသာ နတ္ေကာင္း၊ နတ္ျမတ္၊ နတ္စမတ္မ်ားမွသည္ နတ္က်ိဳး၊ နတ္ပ်က္၊ နတ္ဒုကၡိတမ်ားပါမက်န္ ညီလာခံတက္ေရာက္ရန္ ေရာက္ရွိၾကေပၿပီ။

“ေသာင္းခန္းလံုးေကသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေၾကာင္း၊ ေသာင္းခန္းလံုးေကသာ၊ ဘုန္းတန္းအဦး၊ ေတဇာ ေၾကညာ ေက်ာ္သဲ၊ မို႔မို႔ေဝဆာ အာကာဘံုထဲ”

နတ္တို႔သနင္း သိၾကားမင္းႀကီး ထြက္ခါနီးၿပီမို႔ တစ္သိန္းမွ်ရွိေသာ နတ္ေလာ္စပီကာအေပါင္းမွ ညီလာခံသီခ်င္းကိုပိတ္ကာ သိၾကားပင့္နတ္ခ်င္းကို ဖြင့္ၾကေလေတာ့သည္။

ယခုညီလာခံတြင္ ဘိုးေတာ္သိၾကားမင္းႀကီး အဘယ္အရာကိုစီးၿပီးထြက္မည္ကို နတ္အေပါင္းက သိလိုစိတ္ေစာေနၾကသည္။

ယခင့္ ယခင္ ညီလာခံမ်ားတြင္ေတာ့ သိၾကားမင္းသည္ သဘင္ထြက္စံရာတြင္ ဧရာဝဏ္အမည္ရွိ ဆင္ကို စီးေတာ္မူေလ့ရွိ၏။

သို႔ေသာ္ တိခ်စ္သူနတ္အုပ္စုက တိရစၧာန္ညႇဥ္းပန္းမႈျဖင့္ တရားစြဲမည္ၿခိမ္းေျခာက္သျဖင့္ သိၾကားမင္းလည္း ဧရာဝဏ္ဆင္ႀကီးအား သစ္ေတာဌာနသို႔ ခဏျပန္အပ္လိုက္ရသည္ဟူ၏။

မ်က္လံုးေပါင္းတစ္ေထာင္ရွိသူ၊ အသူရာတို႔ကို ေအာင္ႏိုင္ခဲ့သူ၊ ဝရဇိန္လက္နက္ကို ပိုင္ဆိုင္သူ ဘိုးေတာ္သိၾကားႀကီးကား တိခ်စ္သူနတ္တို႔ကို ေၾကာက္လွသျဖင့္ နတ္သဘင္သို႔ ေျခလ်င္ပင္ ႂကြေရာက္လာေလေတာ့သည္။

နကင္းႀကီးကားကား၊ ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ျဖင့္ ဘိုးသိၾကားႀကီးသည္ မ်က္ေမွာင္ကို ႀကဳတ္လ်က္ ညီလာခံထဲဝင္လာေလေတာ့၏။

“ဟဲ့ ... သုဇိတာတို႔၊ သုမာလာတို႔ ... ဒီ ေလာ္စပီကာေတြ ဘယ္အေကာင္က ဖင္ယားၿပီး ဖြင့္သလဲကြယ္ ဒီေလာက္ မီတာခေတြ သံုးဆေလာက္ တက္ေနခ်ိန္မွာ ေလာ္ေတြ အၿပိဳင္ဖြင့္ၿပီး ငါ့ကို ေဒဝါလီခံေအာင္ လုပ္ေနၾကသလားေဟ့၊ အခုပိတ္ခိုင္းစမ္း”

သုဇိတာ၊ သုမာလာ၊ သုနႏၵာ အစရွိေသာ သိၾကားကေတာ္ သုသုေလးတို႔ကား ဘိုးသိၾကား၏ အလိုမက်သံေၾကာင့္ ပ်ာယာခတ္ၾကကုန္၏။

မၾကာမီ ေလာ္စပီကာမ်ား ပိတ္သြားၿပီးေနာက္ ဝိဇယုတၱရခ႐ုသင္းသံ ထြက္ေပၚလာေလသည္။

နတ္ညီလာခံကား စေပၿပီ။

ဝသဝတီၲ၊ နိမၼာနရတိ၊ တုသိတာ၊ ယာမာ၊ တာဝတႎသာ၊ စတုမဟာရာဇ္ စေသာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္မွ ကိုယ္စားလွယ္အသီးသီးမွ အဆိုမ်ား တင္သြင္းၾက၊ နတ္ဝန္ႀကီးမ်ားက ရွင္းလင္းၾကျဖင့္ ညီလာခံႀကီး အသက္ဝင္လႈပ္ရွားေနေတာ့၏။

မၾကာမီ ညီလာခံႀကီး ၿပီးစီးေတာ့မည္။

ဘိုးေတာ္သိၾကားကိုယ္တိုင္သာမက နတ္အေပါင္းတို႔ကလည္း နႏၵဝန္ဥယ်ာဥ္ေတာ္ မဟာနႏၵာ ကန္ေတာ္ႀကီးေဘးတြင္ က်င္းပမည့္ နတ္ဒင္နာပါတီကိုသာ စိတ္ေစာေနၾကသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလာေရာက္ေဆြးေႏြးေသာ အသူရာ ျပည္မွလည္း အသူရာျပည္ျဖစ္ အသူရာေဝါကာ အရက္မ်ား လာေရာက္ဆက္သထားသည္ဆိုသည့္ သတင္းက ရွကီသမား စတုမဟာရာဇ္နတ္တို႔အတြက္ ေလခ်ဥ္မ်ားပင္ ၿပိဳ႕ေစေတာ့သည္။

ထိုအခိုက္ စည္းေဝးသူ နတ္ထုႀကီးထဲမွ ကေလး ငိုသံမ်ား ၿဗဲခနဲ စီေနေအာင္ ထြက္လာေလေတာ့သည္။

နတ္ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီး၏ ရွင္းတမ္းႀကီးဖတ္ျပခ်ိန္တြင္ အိပ္ငိုက္ေနေသာ ဘိုးေတာ္သိၾကားမွာ ကေလးငိုသံမ်ားေၾကာင့္ အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားေလ၏။

“ဟဲ့ ... ဟဲ့ ... ညီလာခံထဲ ကေလးမေခၚရဘူးလို႔ ငါ အမိန္႔ထုတ္ထားတယ္လကြယ္၊ ဘယ္က ငိုသံေတြတံုး”

“အစိမ္းအုပ္စုကပါ ဘုရား၊ အစိမ္းအုပ္စုကပါ”

“ဟဲ့ ... ပလုတ္တုတ္”

အစိမ္းအုပ္စုဟု အသံၾကားသည္ႏွင့္ ဘိုးေတာ္သိၾကားသည္ သူထိုင္ေနေသာ ဗ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာကို လက္ႏွင့္ဖိကာ စိုးရိမ္တႀကီး ျဖစ္သြားေလ၏။

“စိုးရိမ္ေတာ္မမူပါနဲ႔ဖ်ာ့၊ လူ႔ျပည္က အစိမ္းအုပ္စုကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူ႔ဘံုမွာ တည္ရွိတဲ့ ၃၇ မင္း နတ္စိမ္းအုပ္စုကို ေျပာတာပါဖ်ာ့”

ထိုအခါမွ သိၾကားလည္း သက္ျပင္းကို နာနာခ်ႏိုင္ေတာ့၏။

“အိမ္းလကြယ္၊ လူ႔ျပည္အစိမ္းအုပ္စုဆိုရင္ေတာ့ ငါသိၾကားလည္း ေၾကာက္သကြဲ႔၊ ေတာ္ၾကာ တာဝတႎသာအာဏာသိမ္းမလား၊ နတ္ထုထဲ အစိတ္သားထည့္ေပးပါ ၿခိမ္းေျခာက္မလား ေၾကာက္လို႔ပါကြယ္၊ ေၾကာက္လို႔ပါ။ ကဲ ... ကဲ ... ဟုတ္ပါၿပီ။ ဒါနဲ႔ နတ္သဘင္ အစည္းအေဝးထဲ ကေလးမေခၚလာရလို႔ စည္းကမ္းထုတ္ထားပါလ်က္ ကေလးေခၚလာတာ ဘယ္နတ္စိမ္းေတြမ်ားတံုးဟဲ့”

“ဘယ္သူမွ ေခၚလာတာမဟုတ္ပါဘူး.ဖ်ား၊ သူတို႔ဟာသူတို႔ လာတက္ၾကတာပါ။ အဲ့ဒါကို နတ္တာဝန္ထိန္းေတြက အတင္း လူ႕ျပည္ ျပန္ဆင္းခိုင္းလို႔ ငိုေနၾကတာပါဖ်ာ့”

“ဟင္၊ ဘယ္သူေတြတံုး။ ငါ့ တစ္ေယာက္ခ်င္းထရပ္ျပၾကစမ္း”

ထိုစဥ္ ၾကက္ေတာင္စည္းကေလးႏွင့္ အသက္ ၂ ႏွစ္အ႐ြယ္ကေလးတစ္ဦး မတ္တတ္ထရပ္ေလေတာ့သည္။

“ဟဲ့၊ ကေလးဆိုေတာ့ ေသခ်ာမျမင္ရဘူး။ ဘယ္သူမ်ားလဲကြယ္”

“မီးမီးက မင္းမဟာဂီရိနတ္ ပန္းပဲ ဦးတင့္တယ္ရဲ႕ တူမ၊ သံုးပန္လွ မေဒြးလွရဲ႕ သမီး ရွင္ႏွဲမိ ေခၚ မႏွဲေလးနတ္ပါ ဘိုးဘိုးသိၾကားႀကီးရွင့္”

“ေအး၊ မႏွဲေလး ... မႏွဲေလး အင္း သိၿပီ။ တေကာင္းအုပ္စုကပဲ။ ဒါနဲ႔ ညည္းေဘးက ကေလးမ ကေရာ”

“ဒါက မီးမီးရဲ႕ တပည့္ နတ္သူငယ္မ မၾကာဥပါ ဘိုးဘိုးသိၾကားႀကီးရွင့္”

“ေအာင္မယ္ ၂ ႏွစ္သမီးက တပည့္ေတြဘာေတြနဲ႔ပါလားဟ”

“ဘိုးဘိုးသိၾကားရဲ႕ ေမြးစားသားေလး ကၽြန္းေမာင္ေမာင္လည္း တြန္းလွည္းထဲမွာ ပါလာပါေသးတယ္ ဖ်ာ့”

“အလို၊ ကေလးနတ္ေတြ အစံုအလင္ပါလားဟဲ့၊ အသက္ ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္မေက်ာ္ေသးဘဲ နတ္ျပည္တာဝန္ထမ္းခိုင္းရင္ ေလဘာေလာနဲ႔ ျငိမွာစိုးလို႔ အသက္မျပည့္တဲ့ ကေလးနတ္ေတြကို ဘိုးဘိုးသိၾကားက ညီလာခံလြတ္ျငိမ္းခြင့္ျပဳထားၿပီးသားေလကြယ္၊ ဘာေၾကာင့္ ေရာက္လာရသလဲ ကေလးတို႔ ေလွ်ာက္တင္ၾကစမ္းဒဒ

“လူ႔ျပည္မွာ မေနရဲၾကေတာ့လို႔ပါဖ်ား”

“ဟဲ့၊ ညည္းတို႔ ညည္းတို႔ေတြ လူျပည္ေနလာတာပဲ လူ႔သက္နဲ႔ဆို ႏွစ္ရာခ်ီေနၾကၿပီ၊ ဘယ့္ႏွယ့္ အခုမွ မေနခ်င္ရတာလဲ၊ ဘာလဲ လူေတြက ဘဲဥျပဳတ္မဆက္ၾကေတာ့လို႔လား”

“ဘဲဥျပဳတ္ငတ္တာက အေရးမဟုတ္ပါဘူး။ ဘိုးဘိုးသိၾကား၊ အခုဟာက လူ႔ျပည္မွာ သက္ငယ္မုဒိမ္းဆိုတာေတြ ေခတ္စားေနပါတယ္ဖ်ား။ ေခတ္စားေနပါတယ္”

“အလို၊ သက္ငယ္မုဒိမ္း၊ အင္း ... ဟုတ္ပ ဟုတ္ပ၊ အခုေတာင္ လူ႕ ျပည္က ေနျပည္ေတာ္ဆိုတဲ့ အစိုးရမင္းတို႔ ဌာနီႀကီးက မူႀကိဳေက်ာင္းတစ္ခုမွာ သက္ငယ္မုဒိမ္းျဖစ္လို႔ဆိုကြဲ႔”

“မွန္ပါ့ဖ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာဌာနေတြက တရားခံ ကု စံုၿပီး စမ္းေနၾကပါတယ္ဖ်ား..ဒါေပမဲ့ တရားခံက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေပၚႏိုင္ဘူးဖ်ား”

“ဩ၊ ဒီကေလးမႏွယ္ စကားမတတ္ တတတ္၊ မပီကလာနဲ႔ေျပာေရာ့မယ္။ စံုၿပီးစမ္းတာ မဟုတ္ဘူး။ စံုစမ္းတာလို႔ ေျပာစမ္းပါကြယ္”

“မဟုတ္ပါဘူး ဘိုးဘိုး၊ သူတို႔က ဒီႏွာေခါင္းေပါက္ေလာက္ေက်ာင္းေလးကေန အိမ္အျပန္လမ္းကကိစၥကို အာဏာ၊ ပါဝါ၊ အသျပာအားေတြအစံုနဲ႔ ျပည္သူကို ေသြးတိုးစမ္းသလို လုပ္ေနၾကလို႔ စံုၿပီးစမ္းတယ္လို႔ ေျပာတာပါဖ်ား”

“အိမ္း၊ ၾကားတယ္ ၾကားတယ္၊ ဘိုးဘိုးလည္း ဒီသတင္းၾကားၿပီး တယ္လည္း စိတ္ထဲ မသက္သာလွဘူး။ ဒါနဲ႔ အမႈက တရားခံဖမ္းႏိုင္သြားၿပီဆိုကြဲ႔”

“ျပည္သူအမ်ားစုကေတာ့ ဒြိဟနဲ႔ပါဖ်ား။ စစ္ေဆးၿပီး အျပစ္မရွိပါဘူးဆိုၿပီး ပထမတစ္ခါ လႊတ္လိုက္တဲ့ တရားခံကို ဒုတိယအႀကိမ္က် တရားခံဆိုၿပီး ျပန္ဖမ္းတယ္ဆိုေတာ့ ထင္ၾကၿပီေပါ့ဖ်ား”

“ေအးေပါ့ ... ေအးေပါ့၊ ဒါနဲ႔ ညည္းေလးတို႔ကေရာ က်ဳပ္တာဝတႎသာကို ေရာက္လာၾကတာ ဒီကိစၥနဲ႔ ဘာဆိုင္သတံုး”

“ဆိုင္တာေပါ့ ဘိုးဘိုး။ မီးမီးတို႔က ကေလးေတြေလဖ်ား”

“ဟဲ့၊ ကေလးေပမယ့္ ညည္းတို႔က လူမဟုတ္ဘူး။ ကေလးနတ္ေလကြယ္”

“နတ္လည္း နတ္နတ္ပဲ ဖ်ား၊ လူမင္း ဘုန္းႀကီး နတ္မင္း မေနသာ ဆိုတဲ့ စကားၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လားဖ်ား၊ အခု လူမုဒိမ္းသမားဘုန္းႀကီးရင္ နတ္ကေလးေတြလည္း ဘယ္ေနႏိုင္မတုန္းဖ်ား။ ေတာ္ၾကာ သက္ငယ္မုဒိမ္းၿပီးလို႔ နတ္ငယ္မုဒိမ္းျဖစ္လာရင္ ကိုယ္က်ိဳးနည္းမွာဖ်ား၊ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ျပည္ကေန နတ္ျပည္ကို ေျပာင္းရေအာင္ ထရန္စဖာလာတင္တာပါဖ်ား”

ဘိုးသိၾကား ေခါင္းစားေလၿပီ။

“အိမ္း၊ နတ္သူငယ္ေတြနဲ႔ေတာ့ ခက္တာပဲ”

“မခက္ပါဘူးဖ်ား၊ လံုၿခံဳပါတယ္ဆိုတဲ့ မူႀကိဳထဲေတာင္ ဒင္းတို႔က ဝင္ဒိမ္းေသးတာ။ မီးမီးတို႔ နတ္ကြန္းေတြဆိုတာ တံခါးေတြဘာေတြရွိတာမဟုတ္ဘူးဖ်ား။ ဘဲဥဝင္ဆက္သလိုလိုနဲ႔ ဒိမ္းသြားမွာ စိုးပါတယ္ဖ်ား”

“ကဲ၊ ကဲ ဒီကိစၥ ဘိုးဘိုးသိၾကား ေျဖရွင္းေပးပါ့မယ္။ စတုမဟာရာဇ္ဘံုေအာက္က နတ္စိမ္းေတြကို ရာထူးတိုးေပးဖို႔က မလြယ္ဘူး မီးမီးတို႔ရဲ႕။ ဒီေတာ့ မီးမီးတို႔ေနတဲ့ လူ႔ဘံုကို အခု စတုမဟာရာဇ္က နတ္လူႀကီးေတြနဲ႔အတူ ဘိုးသိၾကားႀကီးဆင္းမယ္။ မီးမီးတို႔ လံုၿခံဳေရးအတြက္ သက္ဆိုင္ရာနတ္ေတြကို တာဝန္ေပးေပးမယ္။ ကဲ၊ ကဲ ကေလးတို႔ မငိုၾကနဲ႔ေတာ့ လူျပည္ျပန္ဆင္းဖို႔သာျပင္”

“ဟင္အင္း၊ ျပန္ဝူး ျပန္ဝူး။ လူေတြကို ေၾကာက္တယ္။ သက္ငယ္မုဒိမ္းသမားေတြကိုေၾကာက္တယ္။ နတ္ျပည္မွာပဲ ေနမယ္”

“ကဲ၊ ကေလးတို႔ရယ္ တိတ္ပါ၊ တိတ္ပါ။ ဟဲ့ ... မာတလိ ေဝဇယႏၲာရထားကို အခုခ်က္ခ်င္းျပင္စမ္း။ ငါ လူ႔ျပည္ကို ဒီကေလးေတြနဲ႔အတူ အခုဆင္းမယ္။ ဪသာ္ ဒါနဲ႔ နတ္တိခ်စ္သူေတြကို ရွင္းျပထားဦး။ ေဝဇယႏၲာရထားကိုဆြဲတဲ့ သိေႏၶာျမင္းတစ္ေထာင္ဆိုတာ တကယ့္ျမင္းမဟုတ္ဘူး။ ငါ့တန္ခိုးနဲ႔ ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ဖိုက္ဒီျမင္းေတြလို႔၊ ႏို႔မဟုတ္ ... ျမင္းခ်စ္သူေတြက ငါ့ဆဲၾကဦးမယ္”

သိၾကားမင္း၏ အမိန္႔ဆံုးသည္ႏွင့္ မာတလိ ေမာင္းႏွင္ေသာ ေဝဇယႏၲာရထားသည္ သုဓမၼာသဘင္ ဇရပ္ေရွ႕ ဝုန္းခနဲ ေပၚေပါက္လာေလေတာ့သည္။

ဘိုးေတာ္သိၾကားမင္းႏွင့္ စတုမဟာရာဇ္ နတ္အရာရွိအေပါင္းလည္း မႏွဲေလး၊ မၾကာဥတို႔ ကေလးမေလးႏွစ္ေယာက္ကို ခ်ီပိုး၊ ေလးကၽြန္း ေမာင္ေမာင္၏ တြန္းလွည္းေလးတြန္းလ်က္ ရထားေပၚသို႔ တင္ၿပီး လူ႔ျပည္သို႔ ခရီးဆက္ရန္ ျပင္ၾကေလသည္။

ရထားထြက္ခါနီးတြင္ သိၾကားမင္းက ႐ုတ္တရက္ တစ္စံုတစ္ခုကို စဥ္းစားမိဟန္ျဖင့္ ႐ုတ္တရတ္ ယခုလို ထေအာ္လိုက္ေလသည္။

“ေဟ့၊ ဒ႐ိုင္ဘာ မာတလိ..လူ႔ျပည္ကို မင္းမလိုက္နဲ႔၊ မင္းမလိုက္နဲ႔ မျဖစ္ဘူး။ ငါတို႔ ရထားကို ျဖစ္သလိုပဲ ေမာင္းသြားၾကမယ္။ ေတာ္ၾကာ ဟိုမွာ တရားခံရွာမရတာနဲ႔ မင္းကို တရားခံနာမည္တပ္ေနမွျဖင့္ နတ္ျပည္နာမည္ပ်က္ရခ်ည္ရဲ႕ကြယ္” ဟူ၏။

ၿဗိတိသွ်ကိုကိုေမာင္