News

POST TYPE

SATIRE

ႏြားျဖစ္ခြင့္ေပးပါ
22-Jun-2019

ျမန္မာတြင္ အမဲသားကား ရွားပါးပစၥည္းျဖစ္သည္။ ေဈးထဲတြင္ တစ္ဆယ္သားကို ၁၅၀၀ က်ပ္ေပးရ၏။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ၁၈၀၀၊ ၂၀၀၀ အထိ ေပါက္သည္။ ထိုေဈးသည္ ေတာ္႐ံုလူ မစားႏိုင္ေသာေဈးပင္။ ဝယ္လွ်င္လည္း အမဲသား တစ္ဆယ္သားဆိုၿပီး ဝယ္၍မရ။ ႏွစ္ဆယ္သားေလာက္ အနည္းေလး ဝယ္ရသည္။ အဲ့လိုမွမဟုတ္ရင္ မာမူက မၾကည္ပါ။

ယခင္ကေတာ့ အမဲသား ေတာ္ေတာ္ေလး ေပါခဲ့ဖူးသည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္က တစ္ဆယ္သားကို ၈၀၀ က်ပ္၊ ၉၀၀ က်ပ္။ အဲ့တုန္းကေတာ့ ေဖာေဖာသီသီ စားႏိုင္ေသးသည္။ အမဲေျခာက္ေတြ လွန္းႏိုင္သည္။ အခုေတာ့လည္း အမဲသားကို ခပ္ေဝးေဝးက ေရွာင္ေနရသည္။ မာမူလွမ္းေခၚရင္ေတာင္ “ေနာက္မွပဲ ဝယ္ေတာ့မယ္”ဟု ဆိုရသည္။ အမဲ႐ြတ္ေတြေတာင္ ၈၀၀ ေဈးျဖစ္ကုန္ေတာ့ က်ီးကန္းေတြကိုလည္း မေကၽြးႏိုင္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ခ်က္မစားခ်င္ေတာ့။ အရင္က အ႐ြတ္ဆိုတာ ၃၅၀ ေဈး၊ ၄၀၀ ေဈး။

အေၾကာင္းရင္းကို ေသခ်ာေလ့လာလိုက္ေတာ့ တ႐ုတ္က ႏြားေတြဝယ္ရာကစသည္။ ႏြားေတြဝယ္ေတာ့ ႏြားေဈးေတြ တက္သည္။ သားသတ္ဖို႔ ႏြားေတြက မရွိေတာ့။ အဲ့ေတာ့ အမဲသားေဈးပါတက္သည္။ အခုေတာ့ တ႐ုတ္ကလည္း ႏြားေတြဝယ္ဖို႔ ဆိုင္းငံ့ထားသလိုလို၊ ေမွာင္ခိုပဲ ပို႔ေနရသလိုလို ဘာေတြမွန္း ေသခ်ာမသိ။ ဒါေပမဲ့ အမဲသားေဈးကေတာ့ ျပန္မက်ေတာ့။ ႀကီးၿမဲႀကီးဆဲ။

ယခုအျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵကေတာ့ အမဲသားေတြ ေဈးက်ခ်င္ေစမိသည္။ အမဲသားက အာဟာရတန္ဖိုးလည္း ျမင့္သည္။ စားလည္းေကာင္းသည္။ တစ္တံုးႏွင့္ပင္ ထမင္းတစ္ပန္းကန္ စားလို႔ရသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေဈးက်ေစခ်င္မိတာ။ ဒါေပမဲ့လည္း ေဈးကမက်။ ဆုေတာင္းကားမျပည့္။

ဒီရက္ပိုင္းေတာ့ ဆုေတာင္းျပည့္မည့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ ျမင္လာရသည္။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲလည္း နီးၿပီကိုး။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲနီးလွ်င္ ႏြားေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားလာတတ္၏။ ႏြားေပါက္ႏႈန္းေကာင္းလာျခင္းမဟုတ္။ လူစင္စစ္က ႏြားျဖစ္ခ်င္သူ မ်ားလာျခင္းပင္။

အရင္တစ္ပတ္က ဟိုပါတီမွ လူႀကီးမ်ားက သူတို႔သာ အႏိုင္ရလွ်င္ ႏြားမ်ားလို အလုပ္လုပ္ေပးမည္ဟု ဆိုသည္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔တင္မဟုတ္ပါ။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမဲဆြယ္ကာလေရာက္လွ်င္ ပါတီတိုင္းလိုလိုက သူတို႔ကို ႏြားေတြလို ခိုင္းဖို႔ေျပာတတ္သည္။ တစ္ပါတီတည္းမဟုတ္။ ပါတီတိုင္း ပါတီတိုင္း ႏြားျဖစ္ခ်င္ခဲ့ၾကဖူးသည္။ ဒါေပမဲ့ ပါတီတိုင္း ႏြားျဖစ္ခြင့္မရ။ ႏြားျဖစ္ခြင့္ရဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္သည္။ ႏြားျဖစ္သြားလွ်င္ေတာ့ အဲ့ႏြားေတြကို ႏြားလို႔ ေခၚလို႔မရေတာ့။ ႏြားလို႔ေခၚတာ အဲ့ႏြားေတြက မႀကိဳက္ၾက။ လိုက္ေဝွ႔သည္။ ေျခေထာက္ႏွင့္ကန္သည္။ ထားေတာ့ ...။ ႏိုင္ငံေရးေတြ ပါကုန္လွ်င္ ႏြားေတြ စိတ္ဆိုးကုန္ဦးမည္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုလို ႏြားျဖစ္ခ်င္သူေတြ ေပၚ လာတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏိုင္မွ ႏြားျဖစ္မည့္အစီအစဥ္ကို ေျပာင္းလဲရမည္။ ပါတီတိုင္းကို ႏြားျဖစ္ခြင့္ေပးမည္။ ဒါမွ ျမန္မာျပည္တြင္ ႏြားအေကာင္ဦးေရ တိုးမည္ျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ ပါတီတိုင္းမွမဟုတ္။ လူတိုင္းကို ႏြားျဖစ္ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္သည္။

ဘယ္လို ႏြားျဖစ္ေအာင္ လုပ္မလဲ။ လူတိုင္း ႏြားျဖစ္ခြင့္ရေရးကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိပၸံပညာရွင္ေတြ၊ တိရစၧာန္ပညာရွင္ေတြကို အကူအညီေတာင္းထားပါသည္။ လူစင္စစ္က ႏြားျဖစ္ေရးစီမံကိန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ လုပ္ေနသည္။ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ျဖစ္လာမလဲေတာ့ မသိေသးပါ။

လူႀကံလွ်င္ ေျမပဲခြံေတာင္ င႐ုတ္သီးမႈန္႔ျဖစ္ေသးတာ။ လူကေန ႏြားျဖစ္ဖို႔လည္း မခက္လွပါ။ ေဆးေသာက္႐ံုႏွင့္ ႏြားျဖစ္မလား၊ ေဆးလူး႐ံုႏွင့္ ႏြားျဖစ္မလား၊ ေဆးထိုး႐ံုႏွင့္ ႏြားျဖစ္မလားကေတာ့ ေလ့လာေနဆဲျဖစ္သည္။ အဲ့လိုသာ လူက ႏြားျဖစ္သည့္ ပေရာ့ဂ်က္သာ ေအာင္ျမင္လွ်င္ တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းၿပီ။ ခ်မ္းသာၿပီ။

ႏြားျဖစ္ေဆး ေဖာ္ၿပီးလွ်င္ ႏြားျဖစ္ခ်င္သည့္ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေ႐ြးခ်ယ္မည္။ ၿပီးလွ်င္ ထိုလူမ်ားကို ႏြားဘဝေျပာင္းေသာ စက္႐ံုထဲကိုထည့္မည္။ စက္႐ံုအတြင္း ေဆးလူးေပးမည္။ ေဆးတိုက္မည္။ ေဆးထိုးမည္။ ဒါဆိုလွ်င္ အဲ့လူေတြ ႏြားျဖစ္ၿပီ။

ႏြားျဖစ္သြားေသာလူေတြကို ဘာလုပ္မည္နည္း။ လယ္ထြန္းခိုင္းရမလား။ ႏို႔ညႇစ္မလား။ ႀကိဳက္တာလုပ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ယခုေခတ္ကား ႏြားျဖင့္ လယ္ထြန္ေသာေခတ္ မဟုတ္ေတာ့။ စက္မႈလယ္ယာသံုးေသာေခတ္ကို ေရာက္ေနၿပီ။ ႏြားကိုမလိုေတာ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏိုင္လိုသူတို႔၏ ေႂကြးေၾကာ္သံျဖစ္သည့္ ႏြားလို႐ုန္းျပမည္။

ထိုႏြားမ်ားလည္း သေဘာက်မည္။

လူမွျဖစ္ေသာႏြားမ်ားကို ျမန္မာျပည္တြင္ေတာ့ သတ္စားမည္မဟုတ္ပါ။

စိုေျပ