POST TYPE

RELAX

ကခ်င္ျပည္နယ္ သယံဇာတႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဝန္ႀကီး ဦး Hလေအာင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း
18-Aug-2018 tagged as

“ဥ႐ုေခ်ာင္းလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္၊ ေရမေဆးလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ျဖစ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဆင့္နဲ႔က ဘယ္လိုမွ ထိန္းေက်ာင္းလို႔မရဘူး”

ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း (Myanmar Now)

ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေဒသ ျပႆနာေျဖရွင္းေရးတြင္ ဗဟိုအစိုးရ၏ပါဝင္မႈ လိုအပ္သည္ဟု ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရဝန္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဦး Hလေအာင္က ေျပာသည္။ သူေဌးျဖစ္ေရးအိပ္မက္ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္ျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေက်ာက္စိမ္းေဒသသို႔ သြားေရာက္သူမ်ားထဲတြင္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားမွ အလုပ္သမား သိန္းႏွင့္ခ်ီ ရွိေနသည္။ ၎တို႔ကို ေရမေဆးသမားဟု ထိုေဒသတြင္ ေခၚၾကၿပီး မၾကာခဏ ေပၚေပါက္တတ္ေသာ လုပ္ငန္းခြင္ ေျမၿပိဳက်မႈ မေတာ္တဆျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရသည္။ ထိုျဖစ္စဥ္မ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုးႏႈန္းသည္ လစဥ္ ၁၆ ဦး ဝန္းက်င္ ရွိေနသည္။ 

ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး ေက်ာက္စိမ္းထြက္ရာ ဖားကန္႔ေဒသတြင္ ဝမ္းနည္းစရာအျဖစ္ဆိုးတို႔ ျဖစ္ေနရသည့္အေၾကာင္းရင္း၊ ျပႆနာကို ကိုင္တြယ္ပံုတို႔ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဇူလိုင္လကုန္ပိုင္းက ေက်ာက္စိမ္းတြင္းအထိ သြားေရာက္ေလ့လာထားသူ ကခ်င္ျပည္နယ္ သယံဇာတႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဝန္ႀကီး ဦံးလေအာင္က ေျပာျပထားသည္။ 

Myanmar Now : ဖားကန္႔က အေထြေထြျပႆနာေတြကို ကိုင္တြယ္ဖို႔အတြက္ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ လိုပါသလဲ။ 
UHLA : ရတနာနယ္ေျမ သတ္မွတ္လိုက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ေတာ့ ျပတ္သားမႈတစ္ခုေတာ့ရွိရမွာ၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့နယ္ေျမထဲကို ဝင္ထြက္လာတာက အစေပါ့။ ရတနာနယ္ေျမမဟုတ္တဲ့ တႏိုင္းေဒသေတြမွာ လမ္းဆိုရင္လည္း ဂိတ္ထားၿပီးေတာ့မွ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ လုပ္တာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ရတနာေတြကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းက မထြက္ေအာင္ သူတို႔အေနနဲ႔ လုပ္ရတာ။ အတြင္းစည္း ျဖစ္တဲ့ ဖားကန္႔မွာက်ေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး ရွင္းလင္းတာလည္း မေတြ႔ရဘူး။ 

Myanmar Now : ဖားကန္႔ၿမိဳ႕နယ္ လံုးခင္းေက်း႐ြာဘက္ကို သြားခဲ့တယ္လို႔ သိရတယ္ခင္ဗ်။ ဘာေတြလုပ္ ေဆာင္သြားဖို႔ ရွိပါသလဲ။ 
UHLA : တစ္ခ်ိန္တုန္းက ေရမေဆးဆိုတာေတြက ပစ္စာပံုေတြပဲ အေလးထားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ၿခံစည္း႐ိုးဖ်က္ၿပီးမွ ဝင္လာတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာပါ ေရာက္လာတယ္။ အခုဆိုရင္ သက္တမ္းကုန္တဲ့ လုပ္ကြက္ေတြမွာရွိတဲ့ ေနရာေတြကိုပါ ထိပါးလာတယ္။ ေနာက္တစ္ဆင့္ ပတၱျမားနဂါး (ေက်ာက္မ်က္တူးေဖာ္ ေရးကုမၸဏီ) ရဲ႕ ဂိုေဒါင္ထဲကို ဝင္တယ္။ အခု ပတၱျမားနဂါး ေက်ာက္စိမ္းဂိုေဒါင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရွိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ေက်ာက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္သြားၾကည့္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ အက်ိဳးတူဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာက္စိမ္း႐ံုးမွာ ထိန္းသိမ္းထားတယ္။ ဒါေတြကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးဖို႔ ေက်ာက္မ်က္လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ အခုျပန္ေတြ႔မယ္။ သူတို႔ဆီကေန သူတို႔ရဲ႕လိုလားခ်က္၊ ဘာေတြ လိုအပ္ ေနတယ္ဆိုတာေတြေပါ့။ ဒါက ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ပဲ၊ ေရခဏခဏႀကီးတဲ့ ဥ႐ုေခ်ာင္းလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္၊ ေရမေဆးလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ျဖစ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဆင့္နဲ႔က ဘယ္လိုမွ ထိန္းေက်ာင္းလို႔မရဘူး။ ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ အစိုးရအၾကားမွာ ေပါင္းစပ္ညႇိႏိႈင္းၿပီးမွ အေျဖရွာရမယ့္အပိုင္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ညႇိႏိႈင္းတဲ့အခါမွာ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသခံေတြရဲ႕ လိုလားခ်က္၊ သေဘာထားမပါရင္လည္း ဆံုးျဖတ္ရခက္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ သေဘာထားဆံုးျဖတ္ခ်က္ ရယူဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒီဘက္ကို ပဏာမ ကြင္းဆင္းရတာပါ။ 

Myanmar Now : ေရမေဆးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ့္ အစီအစဥ္ ဆြဲခဲ့ဖူးလား၊ ဆြဲေနၿပီလား။ 
UHLA : ေက်ာက္မ်က္ဥပေဒဆိုတာ ေပၚၿပီးသား၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ရွိၿပီးသားပါ။ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အပိုင္းမွာ အားနည္းတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီလူစုလူေဝးဆိုတာက (အေယာက္) ၅၀ ေက်ာ္ရင္ မျဖစ္သင့္ဘူး။ တားျမစ္ထားတဲ့ေနရာမွာ အိမ္လာေဆာက္၊ တဲလာထိုး အဲဒါမ်ိဳးေတြကအစ၊ ဘယ္သူကထိန္းမွာလဲလို႔ ေျပာရင္ေတာ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအရေတာ့ လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ရဲေတြကို တာဝန္ေပးထားတာ၊ ေနာက္ နယ္ေျမခံတပ္ေတြေတာ့ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေပါင္းစပ္ညႇိႏိႈင္းမႈ အားနည္းတာလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္မိတယ္။ 

Myanmar Now : သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အေရးအတြက္ ဘာေတြေဆာင္႐ြက္ထားလဲ။ 
UHLA : (၂၀၁၄ မွာ လုပ္ခဲ့တဲ့) ၅၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာျပပြဲ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေက်ာက္မ်က္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္းကေနၿပီးေတာ့ ပ်က္စီးသြားတဲ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ျပန္လည္ေဆာင္႐ြက္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဆိုၿပီးေတာ့မွ ရန္ပံုေငြေတြခ်ေပးတာ ရွိပါတယ္။ ရန္ပံုေငြ စနစ္တက်သံုးစြဲဖို႔အတြက္ ရပ္၊ ေက်း (ေကာ္မတီ) ကေန တင္ျပပါမယ္၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဟာေတြဆိုရင္ ၿမိဳ႕နယ္ကို တင္ျပၿပီးမွ ေကာ္မတီရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ေပးပါမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့မွ အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အပိုင္းေတြ ရွိပါတယ္။ အခုဆိုရင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆ သန္းရွိတဲ့အထဲက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ကို ေဒၚလာ ၂ သန္း၊ က်န္တဲ့ စစ္ကိုင္းတိုင္းတို႔ မႏၲေလးတိုင္းက မိုးကုတ္တို႔အတြက္ ေဒၚလာ ၁ သန္းစီ ခ်ေပးတယ္။ အဲဒါေတြကို ဒီႏွစ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေကာင္အထည္ စေဖာ္တာရွိပါတယ္။ 

Myanmar Now : ကုမၸဏီေတြဘက္ကေရာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကို အတိအက် လိုက္နာလား။ 
UHLA : သူတို႔က လိုက္နာတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရမေဆးေတြ ဝင္လာတဲ့အခါမွာ ဆိုင္းဘုတ္ေတြကအစ နင္းေျခပစ္ စသျဖင့္ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၾကေတာ့ ဒီလူထုေတြ အံုႂကြမႈျဖစ္မွာလည္း စိုးရိမ္ရတယ္။ ပိုဆိုးတာက ဒီဘက္မွာ (ဇူလိုင္) ၉ ရက္ကေန ၁၃ ရက္ၾကားျဖစ္တဲ့ ဂိုေဒါင္အထိ ဝင္လာတဲ့ကိစၥေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးဝါးတယ္။ အဲဒါကို ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရျဖစ္လာတဲ့အခါ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆံုးျဖတ္ရခက္တဲ့အခါ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ သူစုစည္းထားတဲ့ Reject ေက်ာက္ေတြကို ကုမၸဏီမွာထားရင္လည္း အမိႈက္ျဖစ္ေနတယ္၊ ေရမေဆးေတြရဲ႕ မက္လံုးျဖစ္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔ဆီမွာ လူ ၁၀၀ ေလာက္ ဝင္လာတယ္၊ ေနာက္ ၃၀၀ ေလာက္ ျဖစ္လာတယ္။ သူတို႔လည္း ဘယ္လိုမွ ရွင္းလို႔မရေတာ့ ကုမၸဏီမွာ လူသတ္မႈေတြ ျဖစ္ကုန္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ သူက အျပင္ကို ထုတ္လိုက္ရတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ေက်ာက္ေတြ အဲဒီေလာက္ ကီလိုမ်ားလာၿပီဆိုရင္ ေက်ာက္စိမ္း႐ံုးမွာ တင္ဒါေခၚသင့္တယ္။ 

Myanmar Now : သက္တမ္းလြန္လုပ္ကြက္ေတြမွာ တူးေဖာ္ေနတာကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေနပါသလဲ။ 
UHLA : သြားလို႔ရတဲ့ေနရာရွိသလို လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲတဲ့ေနရာေတြလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီလိုေနရာေတြမွာ သက္ဆိုင္ရာဌာနေတြက လံုၿခံဳေရးအား မေကာင္းလို႔ သြားၿပီး ၾကပ္မတ္ရတဲ့အပိုင္း ခက္ခဲတာေပါ့၊ အဲဒီလိုမ်ိဳးေနရာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သက္တမ္းမကုန္တဲ့အကြက္ကို တူးေနသလိုနဲ႔ သက္တမ္းကုန္တဲ့ အကြက္မွာ ထပ္တူးတာေတြက မရွိဘူးလို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး၊ ရွိႏိုင္တယ္။ သတင္းအရကေတာ့ ရွိေနတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သြားၿပီးမၾကည့္ႏိုင္ဘူး။ 

Myanmar Now : ဒီအေျခအေနေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းရင္ အဆင္ေျပမလဲ။ 
UHLA : ဒီမွာ မူဝါဒအားျဖင့္ ခ်မွတ္ေပးဖို႔ လိုအပ္တာေပါ့ေလ၊ ေဒသခံေတြကလြဲလို႔ အျခားေဒသေတြက လာတာေတြကို ရာခိုင္ႏႈန္းဘယ္ေလာက္အထိ လက္ခံမယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ အလုပ္လက္မဲ့ေတြကို ဘယ္လိုမ်ိဳး နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမယ္။ ေရမေဆးေတြကို စာရင္းဇယား ေသခ်ာေကာက္ၿပီးေတာ့မွ သူတို႔ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္က ဘာလဲ၊ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ဗ်ာ အႀကီးစားလည္း လုပ္လို႔မရ အလတ္စားလည္း လုပ္လို႔မရဆိုတဲ့အခါမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ေတာင္ကမ္းပါးယံေတြမွာက ေက်ာက္ေၾကာေတြက ေကာင္းတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ဝင္တူးတယ္။ တူးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေျမၿပိဳမႈေတြ ျဖစ္တာေပါ့ေလ။ အေပၚကဝိတ္ကို မထိန္းႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ တူးေဖာ္မႈအပိုင္းကို ျပည္နယ္ရဲ႕ ကြပ္ကဲမႈအစီအမံနဲ႔လုပ္ခိုင္း၊ အဲဒီေဒသနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ သြားၿပီးမွ ေသခ်ာ လူထုထဲကို ထဲထဲဝင္ဝင္ျပန္ဝင္ၿပီး တူးေဖာ္ေရးအပိုင္းကို နယ္ခံေတြေပး၊ အႀကီးစား အလတ္စားေတြ လုပ္တာတို႔၊ ေက်ာက္ထြက္လာတဲ့အခါ ေရာင္းဝယ္တဲ့အပိုင္း၊ ေဈး ကြက္ပိုင္းကို ႏိုင္ငံေတာ္က ကိုင္တြယ္ေပးရင္ေတာ့ အဆင္ေျပမလားေပါ့။ သာမန္အေရာင္းအဝယ္ ေက်ာက္ ဝိုင္းေလာက္အဆင့္ကိုေတာ့ ရတနာနယ္ေျမမွာ လြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္ေတြေပးၿပီးေတာ့ ထိန္းေက်ာင္းတဲ့အပိုင္းကို လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းကတစ္ဆင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြကေသာ္လည္းေကာင္း ေကာ္မတီေလးေတြ ဖြဲ႔စည္းၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈကို အဆင္ေျပသြားေအာင္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ခြင့္မျပဳလည္း သူတို႔က တူးေန၊ ေရာင္းဝယ္ေနတာပဲ။ 

Myanmar Now : ဥ႐ုေခ်ာင္းထဲ ေျမဖို႔တာ၊ စြန္႔ပစ္ေျမစာ သတ္မွတ္စည္းကမ္းအတိုင္း မစြန္႔ပစ္တာေတြကိုေရာ ဘယ္လိုႀကီးၾကပ္လဲ။ 
UHLA : အဲဒီအစီအမံကို ေပၚလစီခ်မွတ္ထားတာကေတာ့ ဒီလိုဗ်။ ဘယ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ေဒသရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေဒသခံေတြဆီကေန တက္လာဖို႔၊ တက္လာတဲ့အေပၚ မူတည္ၿပီးမွ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးလာတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကိုက်ေတာ့ ရန္ပံုေငြရွိပါတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးေတြ နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ရပ္ေက်းဆီမေရာက္ခင္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖနဲ႔၊ အေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးၿပီး ဥ႐ုေခ်ာင္းထဲကို ပစ္စာေတြပစ္လို႔ ႐ြာေရႀကီးတဲ့အတြက္ ေရတားတမံေလးေတြ လိုအပ္တယ္ဆိုၿပီး ေဆြးေႏြးၿပီးရင္ ရပ္ေက်းကို ျပန္တင္ျပတယ္။ ရပ္ေက်းကေနၿပီးမွ အစည္းအေဝးေခၚၿပီး ေကာ္မတီဖြဲ႔ၿပီး ၿမိဳ႕နယ္ကေနတစ္ဆင့္ ျပည္နယ္ကိုတင္ျပခိုင္းထားတာေတြ ရွိပါတယ္။ တင္ျပလို႔ စည္ပင္ပါရမယ္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ပါရမယ္ဆိုေတာ့မွ အဆင့္ဆင့္တင္ျပဖို႔ ေျပာထားပါတယ္။ 

Myanmar Now : ေျမၿပိဳမႈျဖစ္ၿပီးေနာက္ ရွာေဖြေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရးအပိုင္းေတြ ေသခ်ာမလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး ေဝဖန္ေနတာကို ဘာမွတ္ခ်က္ေပးခ်င္လဲ။ 
UHLA : ဒါကေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ေဖာ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ယႏၲရားေတြနဲ႔ ျပန္တူးေဖာ္မွရမယ္။ အဲဒီေျမေပ်ာ့မွာ ယႏၲရားသြားလို႔ မရဘူး။ အခက္အခဲေတြလည္း ရွိတယ္။ ေနာက္ မိုးေရနဲ႔ေရာေနတဲ့ ရႊံတစ္ပိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ ေျမႀကီးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ကမ္းပါး ပါးပါးေလးေပၚ ကပ္ၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ဒါက ျပင္ဆင္ေရးကို အားနည္းတယ္လည္း ေျပာလို႔မရဘူး။ ၿပီးေတာ့လည္း ကယ္မဲ့သူေတာင္ ပါသြားႏိုင္တဲ့ေနရာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။

ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း (Myanmar Now)


  • TAGS