News

POST TYPE

PERSPECTIVE

ေလွ်ာ့ခ်ခ်ိန္တန္တဲ့ ဗဟုိဦးစီးစနစ္
23-May-2017

တစ္ေန႔က ထူးထူးျခားျခား နယ္သတင္းကေလးတစ္ပုဒ္ ၾကားရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပညာေရးသတင္း။ ပိုစိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေကာင္းတာက ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ အညာၿမိဳ႕။ မိတၳီလာသတင္း။

ပညာေရးသတင္းဆိုလို႔ သင္ၾကားေရး ဆိုတာထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အပိုင္းေလးပါ။ ဇြန္လေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္ရင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြဟာ ေရွးယခင္က ေက်ာင္းတက္သလိုေပါ့။ လြယ္အိတ္ကေလးေတြနဲ႔ တက္ဖို႔။ ဒါလည္း အေၾကာင္းျပခ်က္က ရွိပါတယ္။ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြဟာ ဇစ္ေတြ၊ အကန္႔ေတြ မ်ားတယ္။ ေက်ာင္းတက္တဲ့အခါ မယူေဆာင္လာသင့္တဲ့ ပစၥည္းေတြ စစ္ရေဆးရတယ္။ လြယ္အိတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ စစ္ရေဆးရ လြယ္ကူတဲ့သေဘာ။ စီမံခန္႔ခြဲမႈအရ ေဆာင္႐ြက္လိုက္တဲ့သေဘာ ေတြ႔ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ စာေရးသူကိုယ္တိုင္ မိတၳီလာၿမိဳ႕ အ.ထ.က (၃) (ယခင္ တပ္မေတာ္ ကေလးမ်ား အထက္တန္းေက်ာင္း) မွာ အထက္တန္းျပဆရာအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သူပါ။ မိတၳီလာၿမိဳ႕မွာ အ.ထ.က (၁)ဆိုတာ ထိပ္တန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းပါ။ စည္းကမ္း ေကာင္းပါတယ္။ စာသင္ေကာင္းပါတယ္။ ေအာင္ခ်က္နဲ႔ ဂုဏ္ထူးရွင္မ်ားစြာ ေမြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အထက (၁)မွာ ေက်ာင္းေနခ်င္သူ၊ ေက်ာင္းအပ္ခ်င္သူ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ နယ္ေျမ သတ္မွတ္ခ်က္အရ ပိုင္းျခားအပ္ႏွံၾကရတာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း ေျပာင္းေ႐ႊ႕လာတဲ့ ဝန္ထမ္းသားသမီးေတြ အပ္ခြင့္ရပါတယ္။ က်န္တဲ့နယ္ေျမအတြင္းက ပိုင္ရာဆိုင္ရာေတြလည္း ဒီ အ.ထ.က (၁) ေက်ာင္းမွာပဲ ရေအာင္ အပ္ႏွံၾကတာပါ။

ဆိုရရင္ ဒီေက်ာင္းဟာ အစဥ္အလာေကာင္း ရွိပါတယ္။ အ.ထ.က (၁)နဲ႔အၿပိဳင္ နာမည္ရွိတာက အ.ထ.က(၃) ေက်ာင္းပါ။ ဒီေက်ာင္းကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ တာဝန္ခံအရာရွိတစ္ဦး ရွိပါတယ္။ သူက ဗိုလ္မွဴးပါ။ ဗိုလ္မွဴးအုပ္ခ်ဳပ္တာပါ။ ဒီေက်ာင္းလည္း စည္းကမ္းေကာင္းတယ္။ ေအာင္ခ်က္ေကာင္းတယ္။ အဓိကက အုပ္ခ်ဳပ္သူေၾကာင့္။ ဘာေၾကာင့္ ေျပာရသလဲဆိုရင္ ေက်ာင္းသားလက္ခံရတာက မိတၳီလာက တပ္ၿမိဳ႕ဆို ေတာ့ တပ္ေပါင္းစံုက ကေလးေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္႐ြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ကေလးေတြ၊ အ.ထ.က (၁)လို ၿမိဳ႕ေပၚက ကေလးေတြ၊ စာထူးခြ်န္သူေတြ ရတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲခြင့္ရွိတယ္။ ကုန္ကုန္ ေျပာရရင္ ကေလးေတြကို ႐ိုက္ခြင့္မရတဲ့ ကာလမ်ိဳးမွာေတာင္ အ.ထ.က (၃) မွာေတာ့ လိုအပ္ရင္႐ိုက္ပဲ။ ဗိုလ္မွဴးကိုယ္တိုင္က တာဝန္ယူထားတာ။

ဆိုလိုတာက အ.ထ.က(၁) လိုေက်ာင္းမ်ိဳးကို ရႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္လွတယ္ မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းသားလည္း ေကာင္း၊ ဆရာမလည္း ေကာင္းသလို စီမံခန္႔ခြဲမႈကလည္း ေကာင္းတယ္။ ေက်ာင္းအတြက္ ေကာင္းမယ္ဆိုရင္ လုပ္တာပဲ။ ဥပမာ-ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြအတြက္ စိတ္တည္ၿငိမ္မႈရဖို႔ “အာနာပါန” ေလဝင္ေလထြက္မႈ ႐ႈျခင္းဆိုရင္လည္း အ.ထ.က (၁) ေက်ာင္းဟာ ဘယ္ေက်ာင္းနဲ႔မွ မတူေအာင္ လုပ္ခဲ့တာပဲ။ ဘာညႊန္ၾကားခ်က္မွ မလိုဘူး။ အဲဒါ အာဏာရွင္ေခတ္။

ဒီကေန႔ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျပႆနာတစ္ခု ရွိတယ္။ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ အမ်ားစုဟာ ေက်ာပိုးအိတ္ႀကီးေတြနဲ႔။ ဟုတ္ပါတယ္။ အကန္႔မ်ားသလို ဇစ္ေတြလည္း မ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းကိုယူေဆာင္လာသင့္တာဟာ စာအုပ္နဲ႔ စာေရးကိရိယာေတြပါပဲ။ ဒါေပမဲ့လည္း ဖုန္းအပါအဝင္ တျခား အိုင္တီပစၥည္းေတြ ထည့္လာတတ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခုက မူးယစ္ေဆးဝါးပဲ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လို ေက်ာင္းႀကီးတခ်ိဳ႕မွာ အဲဒီအႏၲရာယ္ရွိတယ္။ သိပ္ကို စစ္ေဆးေနရတယ္။ နယ္ေက်ာင္းေတြမွာလည္း ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီေခတ္ကေလးေတြဟာ သူတို႔ယူခ်င္တဲ့ပစၥည္းဆိုရင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ယူတတ္ၾကတယ္။

တကယ္ေတာ့ မိဘေတြအပိုင္းကလည္း ကိုယ့္သားသမီးကို ခ်စ္ေပမယ့္ အလိုမလိုက္သင့္ဘူး။ ခုေတာ့ မူလတန္းအ႐ြယ္ ငယ္လြန္းေသးတဲ့ ကေလးကိုေတာင္မွ ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ဝယ္ေပးေနၾကတယ္။ ေလးငါးေျခာက္တန္း အ႐ြယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ဖုန္းတစ္လံုးကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်တတ္ေနၾကၿပီ။ ဆက္သြယ္ ေျပာဆိုေနၾကၿပီ။

မၾကာေသးခင္ကပဲ အဲဒီ အ.ထ.က(၁)ရဲ႕ ေက်ာင္းလြယ္ အိတ္ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “ပညာေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ အေျခခံပညာ ဦးစီးဌာနက အမိန္႔နဲ႔ ညႊန္ၾကားခ်က္ကလြဲ၍ ထြင္ၿပီးမလုပ္ရန္ မိတၳီလာ အ.ထ.က (၁) ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးအား သတိေပး ဆိုတဲ့သတင္း ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီညႊန္ၾကားခ်က္ဟာ သိပ္ကိုရွင္းပါတယ္။ ခိုင္းတာပဲလုပ္ပါ။ ခံမေျပာပါနဲ႔၊ အတြန္႔ မတက္ပါနဲ႔ ဆိုတဲ့သေဘာပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ ဒီေန႔ေခတ္စနစ္ဟာ အာဏာရွင္ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အာဏာရွင္ တစ္ေခတ္ကိုေတာင္မွ ျဖတ္သန္း လြန္ေျမာက္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ေက်ာင္းပါ။ ဒီေန႔လို လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ၿပီးေတာ့ စနစ္သစ္ပညာေရးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနတဲ့ကာလမွာ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈစနစ္ အခုလို ႀကီးမားေနတာဟာ မိတၳီလာ အ.ထ.က(၁) ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းတည္း သာမကဘဲ ျမန္မာျပည္တစ္နံတစ္လ်ားမွာရွိတဲ့ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြကို တပ္လွန္႔လိုက္သလိုပါပဲ။ သတိေပး ေခါင္းေလာင္း ထိုးလိုက္သလို ပါပဲ။

ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပညာေရးမွာ အဓိကက်တာ အေျခခံပညာေရးေက်ာင္းေတြပါပဲ။ ဒီေက်ာင္းေတြဟာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြကို အဓိက ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးတဲ့ ေနရာေတြပါ။ ေကာင္းေသာအက်င့္၊ သင့္ေသာအယူ၊ ျဖဴေသာႏွလံုးေတြ ျဖန္႔ေဝေပးရာ ေနရာေတြပါ။ ဒီစာသင္၊ ဒီစာက်က္၊ ဒီေမးခြန္းေျဖၿပီး ေအာင္ျမင္လာတဲ့ ဂုဏ္ထူးရွင္ ၾကက္တူေ႐ြးေတြအစား စဥ္းစားတတ္တဲ့အက်င့္၊ တီထြင္ဖန္တီးတဲ့အက်င့္၊ ထြင္းေဖာက္ ျမင္တတ္တဲ့ အျမင္ေတြကို ေလ့က်င့္ေပးရမယ့္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးပါ။

ဆိုရရင္ အေျခခံေက်ာင္းေတြဟာ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္တဲ့ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ေမြးထုတ္ဖို႔ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲမႈေတြ မရွိသင့္ဘူးလား။ ဆိုလို တာက ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းဖို႔၊ စည္းကမ္း ႐ိုေသလိုက္နာဖို႔ လိုအပ္တဲ့စီမံခန္႔ခြဲမႈအတြက္ အထက္အဆင့္ ဆင့္ထိ အမိန္႔ခံဖို႔မ်ား လိုေနပါသလား။ ဒီလိုသာ ေနရာတိုင္းမွာ ညႊန္ၾကား ခ်က္ရွိမွ လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းတြင္းဖြံ႕ ၿဖိဳးမႈလုပ္ငန္းေတြ၊ ေက်ာင္းရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈအပိုင္းေတြမွာ တိုးတက္လာဖို႔ လမ္းမျမင္ပါဘူး။

တကယ္ဆိုရင္ တာဝန္ရွိသူေတြအေနနဲ႔ ညႊန္ၾကားခ်က္ထုတ္မယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွ “ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အမိန္႔ညႊန္ၾကားခ်က္ကလြဲလို႔ အျခားကိစၥရပ္ေတြကို ထြင္ၿပီးေတာ့ မလုပ္ရဘူး”လို႔ မထုတ္သင့္ဘူး။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ရင္ မိတၳီလာၿမိဳ႕ခံ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား၊ ေက်ာင္းအက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းတိုင္ပင္ ေဆာင္႐ြက္ရန္ဆိုတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ိဳးဆိုရင္ ပန္းလည္းလွ ပ်ားလည္းဝ အေနအထားမ်ိဳးပါ။ တကယ္တမ္းဆိုရင္ ေက်ာပိုးအိတ္ကို မိဘတိုင္း မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ မူလတန္းအ႐ြယ္ ကေလးငယ္ေတြဆိုရင္ အ႐ြယ္ႏွင့္ အိတ္ႏွင့္ မမွ်ဘူး။ က်န္းမာေရး ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ မေကာင္းလွဘူး။ ဒီအတိုင္းဆို အ႐ြယ္ရလာရင္ ခါးကုန္းေလးေတြ ျဖစ္ဖို႔ မ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးငယ္ေလးေတြ စာအုပ္ေတြ တနင့္တပိုး ထည့္သြားေနရတာကို ဘယ္သူမွ  မစဥ္းစားၾကဘူး။ ဒီေတာ့ ေက်ာပိုးအိတ္ လြယ္လိုကလြယ္၊ လြယ္အိတ္ သံုးလိုက သံုးေပါ့။ ခုေတာ့ တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္႔ႀကီး ထုတ္ျပန္လိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းကို တာဝန္ယူ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးရဲ႕ တာဝန္နဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း ထိပါးရာ ေရာက္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ မူရင္းေကာင္းမွ မိတၲဴေကာင္းႏိုင္မွာပါ။ အေျခခံပညာ ေက်ာင္းေတြဟာ လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ လိုအပ္ပါတယ္။ တာဝန္ယူမႈ၊ တာဝန္ခံမႈလည္း ရွိရမွာပါ။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ ဘက္စံုပညာ ထူးခၽြန္ေရးအတြက္ အမိန္႔၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ လိုက္နာေန႐ံုကေတာ့ မလုပ္၊ မ႐ႈတ္၊ မျပဳတ္ လမ္းစဥ္ကိုပဲ လိုက္ေနၾကရဦးမွာပါ။ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ဖို႔ ဆိုရင္ လမ္းေဟာင္းကိုထြင္ၿပီး ေဖာက္တန္ေဖာက္ရလိမ့္မယ္။ တီထြင္ႀကံဆ ႏိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေတြကိုလည္း အားေပးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ႀကီးစိုးထားတဲ့ ဗဟိုဦးစီးစနစ္ႀကီးကို ေလွ်ာ့တန္သေ႐ြ႕ ေလွ်ာ့ခ်ပါေတာ့။ ခုလိုသာ ဒီအမိန္႔ ဒီညႊန္ၾကားခ်က္ေတြအတိုင္း တစ္သေဝမတိမ္း လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္ေနရဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပညာေရးျဖင့္ ေခတ္မီ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ ေသာပညာေရးမ်ိဳး တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ ေရႊျပည္ေတာ္ေမွ်ာ္တိုင္း ေဝးေနရမယ့္အျဖစ္မ်ိဳးပါ။ 

ခင္ေမာင္ေဌး (ပညာေရး)

  • VIA