News

POST TYPE

NEWS

သိထားသင့္ေသာ အီရန္၏ စစ္ေရးအင္အား
15-May-2018 tagged as အီရန္ စစ္ေရး



တီဟီရန္၊ ေမ ၁၄

အီရန္သည္ ရန္ဘက္ႏိုင္ငံမ်ားထက္ စစ္အင္အားသာလြန္မႈမရွိျခင္းေၾကာင့္ အခက္ေတြ႔ဖြယ္ရွိေနေသာ္လည္း အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတြင္ အဓိက စစ္အင္အားႀကီးႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ေနျခင္းကို ရပ္တန္႔၍မရႏိုင္ဟု DW သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အီရန္၏ မတူညီေသာ ကာကြယ္ေရးမဟာဗ်ဴဟာသံုးရပ္ကို DW က ပိုင္းျခားသံုးသပ္ထားသည္။ အီရန္သည္ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ စစ္တပ္ႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးအေစာင့္တပ္တြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အား ၅၃၄,၀၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတြင္ အဓိက စစ္အင္အားႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည္။

အြန္လိုင္းမွ Global Firepower စစ္အင္အား ၫႊန္းကိန္းတြင္ အေၾကာင္းအရာ ၅၀ ခန္႔အေပၚ အေျခခံတြက္ခ်က္မႈအရ ကမၻာတစ္လႊား ၁၃၆ ႏိုင္ငံစာရင္းတြင္ အီရန္က အဆင့္ ၁၃ တြင္ ရပ္တည္ေနသည္။ အျခားေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ တူရကီက အဆင့္ ၉၊ အီဂ်စ္က အဆင့္ ၁၂၊ အစၥေရးက အဆင့္ ၁၆၊ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားက အဆင့္ ၂၆ အသီးသီး ရပ္တည္ေနၾကသည္။

အီရန္လူဦးေရသည္ ၈၂ သန္းရွိေသာေၾကာင့္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အားမ်ားစြာ ရရွိႏိုင္ျခင္းသည္ ၁၉၈၀ - ၈၈ အီရန္ အီရတ္ စစ္ပြဲကဲ့သို႔ ႏွစ္ရွည္စစ္ပြဲမ်ားကို ဆင္ႏႊဲႏိုင္ေသာ အဓိကအခ်က္ျဖစ္သည္။

သို႔ရာတြင္ ၂၀၁၇ တြင္ ေဒၚလာ ၁၆ ဘီလီယံသာရွိခဲ့ေသာ အီရန္ကာကြယ္ေရးဘတ္ဂ်က္သည္ ရန္ဘက္ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ အစၥေရး (ေဒၚလာ ၁၈ ဒသမ ၅ ဘီလီယံ)၊ ေဆာ္ဒီ (ေဒၚလာ ၇၆ ဒသမ ၇ ဘီလီယံ)ႏွင့္ အေမရိကန္ (ေဒၚလာ ၆၀၀ ဘီလီယံ) တို႔ထက္ မ်ားစြာေလ်ာ့နည္းလ်က္ရွိသည္။

အီရန္သည္ ရန္ဘက္ႏိုင္ငံမ်ားထက္ စစ္ေရးဘတ္ဂ်က္ နည္းသည့္အျပင္ အေမရိကန္စစ္စခန္းမ်ား၏ ဝိုင္းပတ္ထားမႈကို ခံေနရၿပီး လံုၿခံဳေရး အာမခံခ်က္မရွိသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။

ထို႔ျပင္ အီရန္သည္ အေမရိကန္ႏွင့္ ကုလသမဂၢ၏ စစ္လက္နက္ကုန္သြယ္မႈတားျမစ္သည့္ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈကို ၂၀၀၆ ကတည္းက ရင္ဆိုင္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းထုတ္လုပ္မႈအေပၚ ႀကီးမားစြာ မွီခိုေနရေသာ္လည္း ေဒသတြင္းရန္ဘက္ႏိုင္ငံမ်ားမွာမူ အေနာက္အုပ္စု၏ ေနာက္ဆံုးေပၚလက္နက္စနစ္မ်ားကို တပ္ဆင္ထားၾကသည္။

ထိုအားနည္းခ်က္ကို ေထမိေစရန္အတြက္ တီဟီရန္သည္ မတူညီေသာ စစ္စြမ္းရည္မ်ားႏွင့္ ကာကြယ္ေရးအစီအစဥ္မ်ားအေပၚ အေျချပဳရပ္တည္ေနသည္။

အီရန္၏ ပထမ မဟာဗ်ဴဟာျဖစ္ေသာ ေရွ႕တက္ကာကြယ္ျခင္း မဟာဗ်ဴဟာကို ေတာ္လွန္ေရးအေစာင့္တပ္၏ Quds အထူးတပ္ဖြဲ႔က ဦးေဆာင္စီမံၿပီး ေဒသတြင္း မဟာမိတ္မ်ား၊ ကိုယ္စားျပဳတပ္မ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ကာ ခံစစ္ဝင္႐ိုးကို တည္ေဆာက္ထားသည္။ အီရန္ေျမသို႔ ရန္သူမ်ား မကပ္ႏိုင္ေအာင္ တားဆီးရန္ ရည္႐ြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။

အဆိုပါ ကိုယ္စားျပဳတပ္မ်ားတြင္ အီရတ္ႏွင့္ ဆီးရီးယားရွိ IS ႏွိမ္နင္းေရး ျပည္သူ႔စစ္အဖြဲ႔မ်ား၊ လက္ဘႏြန္ရွိ ဟစ္ဇဘိုလာအဖြဲ႔၊ ယီမင္ရွိ ေဟာ္သီသူပုန္အဖြဲ႔ႏွင့္ ပါလက္စတိုင္းဟားမားစ္ႏွင့္ ဂ်ီဟတ္အဖြဲ႔တို႔ ပါဝင္သည္။ ထိုအဖြဲ႔မ်ားသည္ အီရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ္လည္း ၎တို႔၏ ဆိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္ အသီးသီး ရွိၾကသည္။

ဒုတိယ မဟာဗ်ဴဟာမွာ အစၥေရး၊ ပင္လယ္ေကြ႔ အာရပ္ႏိုင္ငံမ်ား၊ ေဒသတြင္း အေမရိကန္စစ္စခန္းမ်ားႏွင့္ ဥေရာပသို႔ ပစ္ခတ္ႏိုင္ေသာ တာတိုႏွင့္ တာလတ္ပစ္ပဲ့ထိန္းဒံုးက်ည္မ်ားျဖစ္သည္။ ထိုဒံုးက်ည္မ်ားသည္ အစၥေရး၏ တိုက္ခိုက္မႈကို ဟန္႔တားႏိုင္သည္ဟု အကဲခတ္မ်ားက ယူဆၾကသည္။ အီရန္က ထိုဒံုးက်ည္မ်ားသည္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုေနေသာ္လည္း ရန္ဘက္ႏိုင္ငံမ်ားကမူ က်ဴးေက်ာ္ရန္စလိုသည့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈဟု သတ္မွတ္ထားၾကသည္။

အီရန္၏ တတိယ မဟာဗ်ဴဟာမွာ စစ္ျဖစ္လာလွ်င္ ေရနံအေရာင္းအဝယ္စီးဆင္းမႈကို ပိတ္ဆို႔ျခင္းျဖင့္ ကမၻာ့စီးပြားေရးကို အက်ပ္ကိုင္ရန္ ၿခိမ္းေျခာက္မည့္ အစီအစဥ္ျဖစ္သည္။ ကမၻာ့ေရနံ ကုန္သြယ္မႈ၏ ငါးပံုတစ္ပံုသည္ ပါရွန္ပင္လယ္ေကြ႔ႏွင့္ အိုမန္ပင္လယ္ေကြ႔အၾကားမွ ေဟာ္မုဇ္ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္သန္းရသည္။

အီရန္၏ မဟာဗ်ဴဟာမွာ ေရျမႇပ္မိုင္းမ်ား၊ သေဘၤာဖ်က္ဒံုးက်ည္ႏွင့္ တိုပီဒို တပ္ဆင္ထားေသာ တန္ဖိုးနည္း ေမာ္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ရန္သူစစ္သေဘၤာႀကီးမ်ားကို တိုက္ခိုက္ႏွစ္ျမႇဳပ္ကာ ေရလက္ၾကားကို ပိတ္ဆို႔ထားရန္ျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ ကမၻာ့ေရနံ ကုန္သြယ္မႈ၏ ၄ ရာခိုင္ႏႈန္း ျဖတ္သန္းေနေသာ ပင္လယ္နီဘက္အယ္လ္မန္ဒက္ ေရလက္ၾကားကိုလည္း ယီမင္ေဟာ္သီသူပုန္မ်ားႏွင့္ Quds တပ္ဖြဲ႔တို႔ ပူးေပါင္းကာ ပိတ္ဆို႔သည့္ ဗ်ဴဟာကိုလည္း အီရန္က အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္သည္။

အီရန္၏ ပင္လယ္ရပ္ျခား စစ္ဆင္ေရးမ်ားကို ေတာ္လွန္ေရးအေစာင့္တပ္ လက္ေအာက္ရွိ Quds တပ္ဖြဲ႔က လုပ္ေဆာင္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးအေစာင့္တပ္သည္ အီရန္စစ္တပ္ႏွင့္ သီးျခားစီဖြဲ႔စည္းထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ခါေမနီ၏ အမိန္႔ကို ခံယူသည္။

F-01