News

POST TYPE

ENTERTAINMENT

ဖိုးေက်ာ္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုျခင္း
26-Apr-2018

“ကၽြန္ေတာ္က လုပ္စားတဲ့ လူေတြကိုေတာ့ အားမေပးဘူး။ တကယ္အေသြးအသားနဲ႔ တကယ္ေပးဆပ္မယ့္လူေတြကို အားေပးပါတယ္”

အႏုပညာခံယူခ်က္တစ္ခုေၾကာင့္ သ႐ုပ္ေဆာင္အလုပ္နဲ႔ ကင္းကြာေနသလိုျဖစ္ေနတဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖိုးေက်ာ္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုၿပီး မေျပာင္းလဲတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြနဲ႔အတူ မ်ိဳးဆက္သစ္ အႏုပညာရွင္ေတြကို လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ႀကိဳဆိုတဲ့အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းကို The Voice က ေမးျမန္းေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ 

Voice : သ႐ုပ္ေဆာင္က်ဲေတာ့ တခ်ိဳ႕ပရိသတ္ေတြကဆို အႏုပညာေလာကထဲကေန ထြက္သြားၿပီလို႔ေတာင္ ထင္ေနၾကတယ္။ 
PK : ကၽြန္ေတာ္က အႏုပညာေလာကကေန ဘယ္ေတာ့မွ မထြက္သြားပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ စိတ္ဓာတ္က်ေနေန၊ အလုပ္ရွိရွိ၊ မရွိရွိ ထြက္မသြားဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က အႏုပညာနဲ႔ပဲေသမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္က အက်ႌေတာ့လဲဝတ္မယ္၊ ခံယူခ်က္ေတာ့ မေျပာင္းဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က မရရင္ မလုပ္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာထားၿပီးသားပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီအလုပ္ကို လုပ္စားမွာမဟုတ္ဘူး။ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ တန္ရာတန္ေၾကးဆိုတာေတာ့ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ စီးပြားျဖစ္ပံုစံမ်ိဳး၊ မြဲဲျပာထဲမွာ မေနဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႐ုပ္ရွင္ေလာကကလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အျမင္ကတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေပါကားေတြကိုလည္း ေပါပါတယ္၊ ေပါလို႔ေပါတယ္ ေျပာတယ္ဆိုတာကို လက္ခံပါတယ္ဆိုၿပီး အျမင္မၾကည္ၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီေလာကကို ခ်စ္တယ္၊ ဒီအလုပ္ကိုလုပ္တာ ခ်စ္လို႔လုပ္တာ၊ ျမတ္ႏိုးလို႔ လုပ္တာပါ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားကေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ မႀကိဳက္ဘူး။ ကိုယ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တျခားသူစိမ္းေတြကေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ဆိုးတယ္၊ ေဒါသထြက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္အဝန္းအဝိုင္းထဲမွာရွိတဲ့ လူေတြက စုန္းျပဴးေတြမ်ားတယ္၊ လုပ္စားတဲ့လူေတြ မ်ားတယ္၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပ႐ိုဂ်ဴဆာနဲ႔ ဒါ႐ိုက္တာေတြေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီလို လုပ္စားၾကတဲ့လူေတြမ်ားေတာ့ အေျပာခံတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ တကယ္ Quality ရွိတဲ့ လူေတြကို အားနာဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ 

Voice : သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္က သ႐ုပ္မေဆာင္ရတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့စိတ္ခံစားမႈက ဘယ္လိုရွိလဲ။ 
PK : ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဒုကၡေရာက္တာေပါ့ေနာ္၊ ဒုကၡအေရာက္ဆံုးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ။ သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္က သ႐ုပ္မေဆာင္ရတဲ့အခ်ိန္၊ သ႐ုပ္ေဆာင္ခ်င္စိတ္က အရမ္းျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ခံစားရတာက ဘာနဲ႔မွမတူဘူး။ တအားကိုမြန္းက်ပ္ၿပီး ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိဘူး။ ကိုယ္ကပဲ တျခားလူရဲ႕ အထိုးခံခ်င္သလိုလို၊ ကိုယ္ကပဲ ထိုးလိုက္ခ်င္သလိုလို အဲ့ဒီလိုျဖစ္ရတယ္။ အဲ့ဒီအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ကိုယ့္ကို လာငွားတဲ့ကားက တလြဲဆို အရမ္းဆဲပစ္ခ်င္တယ္။ 

Voice : လက္ရွိမွာ ဇာတ္လမ္းပိုင္းကို ဘယ္လိုေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြ လုပ္ျဖစ္ေနလဲ၊ ဘယ္လိုဇာတ္႐ုပ္မ်ိဳးေတြကို ျငင္းပယ္ျဖစ္လဲ။ 
PK : တစ္ေလာကလည္း ႐ုပ္သံလိုင္းတစ္ခုကေန ဇာတ္လမ္းတြဲတစ္ခုမွာ အေဖခန္းက သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို႔လာ ငွားေတာ့ လက္ခံၿပီး႐ိုက္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီမွာပဲ တျခားဒါ႐ိုက္တာတစ္ေယာက္ကေန သေဘာက်လို႔ သူ႔ကားက်ရင္လည္း အေဖခန္းက ႐ိုက္ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုေတာ့ ကိုယ္က သူနဲ႔လည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးေနေတာ့ ႐ိုက္ေပးမယ္ေျပာလိုက္တယ္။ ေနာက္ ပထမဆံုး႐ိုက္တဲ့ ႐ုပ္သံတစ္ခုကေနထပ္ၿပီး ထိုင္းဒါ႐ိုက္တာ႐ိုက္မယ့္ ဇာတ္လမ္းတြဲတစ္ခုမွာ အေဖခန္းကေန လုပ္ေပးပါတဲ့။ အဲ့ဒါနဲ႔ သူတို႔ကလည္း ဒါမ်ိဳးလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႔ကို ေျပာလိုက္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုတ္တရက္ ေသမသြားဘူး၊ တစ္ခုခုျဖစ္ၿပီး မေသဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားတို႔ ႐ိုက္ေစခ်င္တဲ့အ႐ြယ္ကို ေရာက္လာဦးမွာပါ။ လက္ရွိ ဒီအ႐ြယ္မွာ ႐ိုက္လို႔ရတာေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ ႐ိုက္ပါဆိုၿပီးေျပာလိုက္တယ္။ သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အျမင္ေတာ့ကတ္မွာေပါ့ေနာ္။ ႐ိုက္ဖို႔ ေခၚခ်င္မွလည္း ေခၚေတာ့မယ္၊ မေခၚေတာ့လည္းေနေပါ့၊ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ေခါက္႐ိုးမက်ိဳးသင့္တဲ့ေကာင္က ေခါက္႐ိုးထပ္ခ်ိဳးခံရေတာ့ ဘာလုပ္မွာလဲ။ 

Voice : ဒါဆို ကိုယ္စိတ္ကူးယဥ္ထားတဲ့ ဆႏၵေတြကို မ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ၿပီလား။ 
PK : ကၽြန္ေတာ္က အႏုပညာအလုပ္ကို စီးပြားျဖစ္လုပ္စားမယ့္ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕ဝါသနာအရ ပရိသတ္ကို တင္ျပမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကားကို ပရိသတ္ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ေပးရတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔တန္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္တဲ့အရာေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္တာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သၿဂႋဳဟ္ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေနာက္လာမယ့္အသစ္ေတြကို ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေနရာတစ္ေနရာဆိုတာကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ မရပါဘူး၊ ေပးရပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္တိုင္းျပည္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အႏုပညာ အလုပ္လုပ္တဲ့လူေတြဟာ ဘာမွမေပးဘဲနဲ႔ ဘာမွမရပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြက ဒီထဲမွာ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပါသြားတယ္၊ တခ်ိဳ႕က အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈေတြ ပါသြားတယ္၊ တခ်ိဳ႕က ရွင္သန္ရပ္တည္မႈေတြ ပ်က္စီးသြားၾကတယ္၊ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲ့ဒါေတြကိုမွ ေတာင့္ထားႏိုင္တဲ့လူက တင္က်န္ခဲ့တာပါပဲ။ 

Voice : အႏုပညာေလာကမွာ အသစ္ေတြကို ႀကိဳဆိုတဲ့လူရွိသလို ေဝဖန္တိုက္ခိုက္တဲ့လူေတြလည္း ရွိေနေတာ့ ကိုယ္က အသစ္ေတြကို ႀကိဳဆိုတဲ့ လူေတြထဲမွာပါလား။ 
PK : အေဟာင္းဆိုတာ အသစ္ရွိလို႔ ျဖစ္တာပါ။ အေဟာင္းဆိုတာလည္း အရင္တုန္းက အသစ္ပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႀကိဳဆိုတယ္၊ အသစ္ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာလိုအပ္တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အလားအလာရွိတယ္၊ အစြမ္းအစရွိတယ္၊ အရည္အေသြးရွိတဲ့ အသစ္မွန္သမွ်ကို အားေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က လုပ္စားတဲ့လူေတြကိုေတာ့ အားမေပးဘူး။ တကယ္အေသြးအသားနဲ႔ တကယ္ေပးဆပ္မယ့္လူေတြကို အားေပးပါတယ္၊ လက္ခုပ္တီးပါတယ္။ တကယ္ကို အရည္အေသြးရွိတဲ့လူက သူ႔ဘာသာသူ ေပၚလာမွာပဲ။ အဓိကကေတာ့ ထင္ေပၚရင္ စင္ေတာ္က ေကာက္မွာေပါ့ေနာ္။ 

Voice : ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္က တိုးတက္သင့္သေလာက္ မတိုးတက္ၾကဘူး ေျပာၾကတယ္၊ ကိုယ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္မိလဲ။ 
PK : ကၽြန္ေတာ္က အရင္တုန္းကေတာ့ စကားႀကီး၊ စကားက်ယ္ေတြ ေျပာတယ္။ ေဘာလိဝုဒ္တို႔၊ ဘာတို႔ေျပာတယ္။ လက္ရွိမွာေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္မမွန္းေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာေတာ့ ဖိုက္ေစခ်င္တယ္။ လက္ရွိမွာ အသစ္အသစ္ေတြ ေပၚလာတယ္၊ ျပည္သူေတြက လက္ခုပ္တီးၾကတယ္၊ ပရိသတ္က ႀကိဳဆိုၾကတယ္ ၾကားရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ အဲ့ဒီ႐ုပ္ရွင္ကားေတြကို မၾကည့္ျဖစ္ေပမယ့္ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အဲ့ဒီလိုမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အဲ့ဒါမွ ယွဥ္ၿပီး ဖိုက္ႏိုင္မွာေလ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဝါးလံုးေခါင္းထဲမွာ လသာေနလို႔ မရဘူး။ အျပင္ကိုထြက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ အေပါက္ေတြပြင့္မွရမွာ၊ အေပါက္ေတြမပြင့္ရင္လည္း မရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္၊ ေလေကာင္း ေလသန္႔ေတြရခ်င္ရင္ တံခါးေတြ၊ ျပတင္းေပါက္ေတြ အကုန္ဖြင့္လိုက္ပါ၊ ေလေကာင္းေလသန္႔ေတြနဲ႔အတူ ကိုယ့္ကို အႏၲရာယ္ေပးႏိုင္တဲ့ ပိုးမႊားေတြလည္း ပါလာလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီအရာေတြကိုေတာ့ ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္နဲ႔ သတ္ၾကေပါ့ေနာ္။ အျမင္က်ယ္ဖို႔ဆိုတာ အားလံုးပိတ္ထားလို႔မရဘူး။ ဒီထဲမွာပဲ လသာေန႐ံုေလာက္နဲ႔ေတာ့ ႏြားစာခြက္ထဲမွာပဲ ရွိေနမွာပဲ၊ ဘာမွမထူးပါဘူး။  

ဝင္းထြန္းႏုိင္

  • VIA