POST TYPE

EDUCATION

ဆရာမ်ား၏ ရင္ဖြင့္သံ (သုေတသန)
29-Dec-2016 tagged as ဆရာ

အဆင့္ျမင့္ပညာပိုင္းတြင္ သုေတသနသည္ ‘အသက္’ ဟု ေျပာဆိုၾကသည္။ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ား ဖြံ႔ၿဖဳိးေရး၊ အရည္အေသြး ေကာင္းမြန္သည့္ သုေတသနမ်ား ထြက္ေပၚလာေရး ပညာေရးဝန္ႀကီး ေဒါက္တာမ်ဳိးသိမ္းႀကီးက ပညာေရးဆိုင္ရာ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲ အမ်ားစုတြင္ ထည့္သြင္းေျပာၾကားေလ့ ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ စာတမ္းျပဳစုျခင္း၊ သုေတသနျပဳျခင္းတြင္ စာအုပ္စာတမ္း၊ ဓာတ္ခြဲခန္းပစၥည္း မလုံေလာက္ျခင္းေၾကာင့္ အခက္အခဲမ်ား ေတြ႔ရသည္ကို ၾကားရသည္။ နယ္အေျပာင္းအေရႊ႕ေၾကာင့္ လုပ္လက္စ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ား မၿပီးမျပတ္ ျဖစ္ရသည္ကိုလည္း အဆင့္ျမင့္ပညာ အသိုင္းအဝိုင္းမွ ဆရာမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။ ထိုသို႔ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆရာမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ယခုတစ္ပတ္ ဆရာမ်ား၏ ရင္ဖြင့္သံက႑မွ တစ္ဆင့္ The Voice က စုစည္းေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။  

“အကူးအေျပာင္းကာလမွာ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္”
ေဒါက္တာဝင္းသာေထြး (႐ူပေဗဒ ဘာသာရပ္ ပါေမာကၡ၊ Spoon River College၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု)

သတ္မွတ္ထားတဲ့ CoE (Center of Excellence) တကၠသိုလ္ႏွစ္ခု ထားထားတယ္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔ မႏၲေလး တကၠသိုလ္ေပါ့။ အဲဒါႀကီးက ဒီမွာ (ျမန္မာႏိုင္ငံ) ပါရဂူဘြဲ႔ေတြ ထုတ္ေပးေနၿပီ။ ဘာေၾကာင့္ CoE ေျပာလဲဆိုရင္ သူတို႔မွာ သုေတသနနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာမွာ ကြၽမ္းက်င္ေနတာ။ တကယ္ကို ေကာင္းေနတယ္။ သင္ၾကားေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေကာင္းေနတယ္။ ပစၥည္းပစၥယလည္း ရွိတယ္။ ပညာရွင္လည္း ရွိတယ္။ သင္ၾကားေရးလည္း ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ CoE လို႔ ေခၚတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း သြားၾကည့္ပါ။ ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ သင္ႏိုင္တဲ့ ဆရာေတြ ရွိသလား၊ တကယ္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ သုေတသနေတြ ရွိသလား။ တကယ္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းပစၥယေတြ ရွိၿပီလား။ အဲဒါကိုၾကည့္ဖို႔ လိုတယ္။ 

အခု ဘာျဖစ္လဲဆို (နယ္) အေျပာင္းအေရႊ႕လုပ္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ဆရာ၊ ဆရာမေတြက တကယ္တမ္း လုပ္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက အဆင့္ျမင့္ပညာ ဦးစီးဌာနရဲ႕ မူဝါဒအရ ေျပာင္းသြားတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ တကယ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ လြတ္သြားတာေတြ ရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ သေဘာအရ ေကာင္းမြန္တယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ သုေတသန တကယ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ဆရာေတြ၊ သင္ၾကားေရး တကယ္ေကာင္းတဲ့ ဆရာေတြ၊ တကယ္ေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းပစၥယေတြ ရွိတဲ့ ဌာနႀကီး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါက သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ အခုသြားၾကည့္ရင္ ေျပာင္းတာ၊ ေရႊ႕တာလုပ္ေတာ့ တခ်ဳိ႕သုေတသန လုပ္ရင္းစြဲကေန ေျပာင္းသြားရတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြဆိုရင္ အကုန္ပ်က္သြားတာ။ အဲဒီအခါက်ရင္လည္း ဒီတိုင္းရပ္ထားမွာလား။ ရပ္ထားလို႔ မရဘူး။ အဲဒီဆရာ၊ ဆရာမေတြ ျပန္ေခၚရမယ္။ အခ်ိန္ပိုင္းျဖစ္ျဖစ္။ အဲဒါဆိုရင္ နည္းနည္းအဆင္ေျပမယ္။ 

ေက်ာင္းေတြက သူ႔ကိုယ္ပိုင္ မူဝါဒေတြ ထြက္လာရင္ ဒီေက်ာင္းမွာ ဒီဆရာထားဆိုတာ ျဖစ္လာမွာပါ။ အေျပာင္းအေရႊ႕နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔လုပ္ေတာ့ လုပ္ေနတယ္။ လုပ္ေပမယ့္ ဘယ္ကိစၥမဆို အကူးအေျပာင္းကာလမွာ အခက္အခဲေတာ့ ႀကံဳတာပဲ။ ဒီအခက္အခဲ ႀကံဳတာေတြကို ဘယ္ေလာက္ထိ ၾကာၾကာခံႏိုင္မလဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေျဖရွင္းႏိုင္မလဲဆိုတာ မူတည္တယ္။ အဆင့္ျမင့္ပညာ (ဦးစီးဌာန) ကသိေတာ့ သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ခုနေျပာသလို အကူးအေျပာင္း ကာလမွာ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။                                                         
“တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတာလို႔  ကြၽန္ေတာ္က ေျပာခ်င္ပါတယ္”
ဦးလိႈင္တင့္ (လက္ေထာက္ကထိက၊ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး ပညာဌာန၊ ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္းတကၠသိုလ္)

အခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ သုေတသနလုပ္တယ္ ဆိုတာက စာသင္တဲ့ သင္ၾကားေရးဘက္ကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမယ့္ လုပ္ငန္းတစ္ခုပါပဲ။ ဒါက ကြၽန္ေတာ္တို႔ တြဲလုပ္ရမယ့္ လုပ္ငန္းတစ္ခုပါ။ ေနာက္တစ္ခုက တြဲလုပ္ရမယ့္လုပ္ငန္းက ပါရဂူဘြဲ႔ ျဖစ္ေနတာမွ မဟုတ္ဘူး။ တျခားသီးျခားဌာနတြင္း သုေတသနလုပ္ငန္းမွာ တစ္ဦးခ်င္းစီေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႔လိုက္ေသာ္ လည္းေကာင္း ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ နယ္ကိုပါ သြားၿပီဆိုတဲ့အခါမွာ လုပ္လက္စ တန္းလန္းေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ အခက္အခဲ ရွိပါတယ္။ ပါရဂူဘြဲ႔တက္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ ဆိုရင္လည္း နယ္ေတြေရာက္သြားတဲ့အခါ က်န္တဲ့ႏွစ္ပိုင္ မွာဆိုရင္ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေခၚအရေတာ့ ၄ ပါလို႔ ေခၚတာေပါ့။ ပါရဂူဘြဲ႔ သင္တန္းဆရာ၊ ဆရာမေတြဆိုရင္ ပိုၿပီးအခက္အခဲ ေတြ႔ပါတယ္။ တက္ရတာက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ။ ေရာက္ေနတာက ထားဝယ္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ျမစ္ႀကီးနား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ သူက ခြင့္နဲ႔ျပန္လာၿပီးေတာ့မွ လုပ္မွရတယ္။ အဲလိုခြင့္နဲ႔ ျပန္လာဖို႔ ဆိုတာလည္း သက္ဆိုင္ရာ ဌာနမွဴးနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္က ခြင့္ျပဳမွသာလွ်င္ ျပန္လာလို႔ရတယ္။ လုပ္လို႔ရတယ္။ အဲဒီျပႆနာ ရွိေတာ့ နယ္ေျပာင္းကိစၥက ကြၽန္ေတာ္တို႔ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ သုေတသန လုပ္ေနတဲ့သူေတြ၊ ရာထူးတိုးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ သုေတသန လုပ္ေနတဲ့ သူေတြကို အဓိက ဦးစားေပး စဥ္းစားၿပီးေတာ့မွ ေျပာင္းေရႊ႕သင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ 

အဲဒီလို မဟုတ္ရင္ သူ႔ရဲ႕လုပ္ငန္းကို ထိခိုက္မႈ ရွိၿပီးေတာ့ ဌာနတြင္း လုပ္ေနတဲ့ သုေတသန လုပ္ငန္းေတြလည္း ရွိတယ္။ အဲဒါေတြလည္း ထိခိုက္မႈ ရွိေစတယ္။ သို႔ေသာ္ ပညာေရး ဝန္ႀကီးဌာန အေနနဲ႔က ဒီသုေတသန လုပ္ငန္းေတြက ကိုယ့္အတြက္ လုပ္တာဆိုတဲ့ အျမင္တစ္ခ်က္ ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒါတစ္ခ်က္ကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တယ္။ ပါရဂူဘြဲ႔သင္တန္း တက္တယ္၊ သုေတသနလုပ္တယ္ ဆိုတာက ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္လုပ္တာဆိုတဲ့ အျမင္မ်ဳိးနဲ႔ ဆရာ၊ ဆရာမေတြအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္တာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒါလည္း မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တယ္။ 

ေနာက္တစ္ခုက ႏိုင္ငံျခားမွာ သြားၿပီးေတာ့ ပညာသင္ဆု ရသြားတဲ့ သူေတြေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဌာနမွာ ဆိုရင္လည္း ဂ်ပန္၊ စင္ကာပူမွာ သုေတသနအတြက္ သြားေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါလိုသြားတာကိုလည္း ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမင္တာမ်ဳိးေပါ့။ ဟိုတစ္ေလာက အဆင့္ျမင့္ပညာ ဦးစီးဌာနကေန စာထြက္လာပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကေနဖိတ္တဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ အလုပ္႐ုံ ေဆြးေႏြးပြဲေတြကိုေတာင္မွ သူတို႔ဖိတ္တိုင္း မသြားပါနဲ႔ဆိုတဲ့ စာေလး ထြက္လာပါတယ္။ ဒါက ပိုေတာင္မွ မျဖစ္သင့္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးပါ။ ဆိုေတာ့ ဒီလိုအေနအထားမ်ဳိးေတြမွာ နယ္ကို ေရာက္သြားတဲ့သူဆို ပိုေတာင္ဆိုးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအျမင္ေလးနဲ႔ ဆရာ၊ ဆရာမေတြအေပၚမွာ သုေတသနလုပ္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသည္ သူ႔အတြက္ သူလုပ္တယ္ ဆိုတာထက္ သင္ၾကားေရးအတြက္၊ တကၠသိုလ္အတြက္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတာလို႔ ကြၽန္ေတာ္က ေျပာခ်င္ပါတယ္။          
             
“ဌာနမွဴးက ျပန္မလႊတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ျပန္လႊတ္လို႔ အဆင္မေျပတာ”
ေဒၚယဥ္မာေအး (လက္ေထာက္ကထိက၊ ျမန္မာစာဌာန၊ ဒဂုံတကၠသိုလ္)

ကြၽန္ေတာ္ ထင္တာကေတာ့ နယ္ေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာစာသမားဆိုရင္ နယ္ေတြမွာလည္း စာအုပ္ရွိရင္ အဆင္ေျပတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု မရွိဘဲနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး။ ရန္ကုန္မွာလည္း သုေတသနက ဆက္လုပ္ဖ ို႔အဆင္ေျပတယ္ ေျပာရေအာင္ ဆရာ၊ ဆရာမ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ စေန၊ တနဂၤေႏြ စာၾကည့္တိုက္ မဖြင့္လို႔ကေတာ့ သုေတသနလုပ္ဖို႔ အဆင္မေျပဘူး။ နယ္မွာ အထူးသျဖင့္ သိပၸံတြဲေတြဆိုရင္ အဆိုးဆုံးပဲ။ လက္ေတြ႔အသုံးျပဳဖို႔ ပစၥည္း ဘာမွမရွိဘူး။ ဓာတ္ခြဲခန္းေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ မရွိဘူး။ မရွိေတာ့ ဆက္လုပ္ဖို႔ ခဲယဥ္းတယ္။ မႏၲေလးလို၊ ရန္ကုန္လိုမ်ဳိး ဓာတ္ခြဲခန္းေတြကို ပို႔မယ္။ အဲဒါဆိုရင္ တစ္ဆင့္ပိုရတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ေတြေပါ့။ 

သုေတသနက လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ ပါရဂူဘြဲ႔အတြက္ လုပ္တာ ရွိတယ္။ ဌာနကိစၥေတြ လုပ္တာရွိတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ေနတာေတြ ရွိၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ သုေတသနလုပ္လို႔ မရဘူး။ နယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရန္ကုန္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ မႏၲေလးမွာျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ဖို႔ အဆင္ကို မေျပတာ။ ဒါက ကြၽန္မအျမင္ပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ နယ္ေတြမွာဆိုရင္ ကြၽန္မ ျမစ္ႀကီးနားက ေျပာင္းလာတာပါ။ ေက်ာင္းရဲ႕စာၾကည့္တိုက္ တစ္တိုက္လုံးသည္ ဌာနရဲ႕ စာအုပ္ေလာက္ကို မစုံတာ။ ျမန္မာစာသမားသည္ စာအုပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဘာမွလုပ္လို႔ မရဘူး။ 

သက္ဆိုင္ရာ ဌာနမွဴးေတြကိုလည္း အဆင့္ဆင့္ ခြင့္တင္ရတယ္။ ဌာနမွဴးက ျပန္မလႊတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ျပန္လႊတ္လို႔ အဆင္မေျပတာ။ သူက Ph.D အတြက္ သုေတသန လုပ္ေနတဲ့ ဆရာမတစ္ေယာက္က ဘယ္လိုေျပာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီတကၠသိုလ္မွာ ဆရာ၊ ဆရာမ အင္အား မလုံေလာက္ဘူး။ မလုံေလာက္တဲ့အတြက္ ႐ုတ္တရက္ ဆရာ၊ ဆရာမကို ခြင့္ေပးဖို႔ ခက္တယ္။ ခြင့္ေပးဖို႔ခက္လို႔ ဆရာမေတြဘက္ကလည္း သုေတသနက လုပ္ရင္းတန္းလန္း။ ေက်ာင္းဘက္ကလည္း တစ္မ်ဳိးဆိုေတာ့ အဆင္မေျပၾကဘူး။ ဘာလို႔အဆင္မေျပတာလဲ သုေတသနတစ္ခု လုပ္ၾကမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ေပးတဲ့ ဘတ္ဂ်က္က သုံးသိန္းေလာက္ ကုန္တယ္။ စာအုပ္ဖိုး၊ စာ႐ြက္စာတမ္းေၾကး၊ သုေတသနလုပ္တဲ့ ခရီးစရိတ္ မပါဘူး။ ေက်ာင္းက ခိုင္းတဲ့ သုေတသနကို ေျပာတာပါ။ Ph.D အတြက္ သုေတသနကေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စိုက္ထုတ္၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္လုပ္။ အဲဒါျပႆနာ မရွိပါဘူး။ ခရီးစရိတ္သည္ ကိုယ့္အိတ္ထဲက စိုက္ထုတ္။ ေဒသိယကို ကြင္းဆင္းတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အိတ္ထဲက စိုက္ထုတ္ရတယ္။ ဥပမာ- ေယာေဒသိယ ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဆရာမေတြသည္ ကိုယ့္အိတ္ထဲ စိုက္ထုတ္ၿပီး ေယာေဒသိယကို သြားေလ့လာ။ ႏိုင္ငံေတာ္က ခိုင္းတာေတာင္ အဲဒီလို အခက္အခဲ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကေတာ့ စာလည္းသင္ရမယ္။ သုေတသနလည္း လုပ္ရမယ္။ သုေတသန မလုပ္ရင္လည္း ရာထူးမတိုးဘူး။ 

ဝန္ႀကီးဌာနကေန ခ်ေပးတဲ့ ပေရာဂ်က္ေတြမွာဆိုရင္ တခ်ဳိ႕သိပၸံေတြ မ်ားတယ္။ ျမန္မာစာေတြအတြက္ေတာ့ သိပ္ျပႆနာ မရွိဘူး။ သိပၸံတြဲေတြမွာဆိုရင္ ဘူမိလိုဆိုရင္ ေတာင္တက္တာ၊ ကြင္းဆင္းတာ၊ ဒါကိုဓာတ္ခြဲတာ၊ ဓာတ္ခြဲခန္းစရိတ္ေတြ၊ ဓာတ္ခြဲခန္းကိုသြားဖို႔ ခရီးစရိတ္ အဲဒါမပါဘူး။ ဒါေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၊ ဆရာမေတြဆီက ျပန္ၾကားရတာပါ။ 

ကြၽန္မအျမင္ နယ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ ၿမဳိ႕ႀကီးမွာျဖစ္ျဖစ္ စာၾကည့္တိုက္မွာဆိုရင္ စာၾကည့္တိုက္ အလုံအေလာက္၊ ဓာတ္ခြဲခန္းမွာဆိုရင္ ဓာတ္ခြဲခန္းပစၥည္း အလုံအေလာက္ ထည့္ေပးႏိုင္ရင္ နယ္မွာလည္း လုပ္ရတာ အဆင္ေျပမယ္။ ၿမဳိ႕ ႀကီးမွာလုပ္ရလည္း အဆင္ေျပတယ္။ ကြၽန္မ ရန္ကုန္မွာ ရွိတယ္။ Ph.D စာတမ္းအတြက္ စေန၊ တနဂၤေႏြ စာၾကည့္တိုက္ မဖြင့္ရင္ လုပ္လို႔မရဘူး။ ကြၽန္မ စာအုပ္ရွာတာသည္ စေန၊ တနဂၤေႏြပဲ ရွာလို႔ရမယ္ေလ။ အမ်ဳိးသားစာၾကည့္တိုက္သည္ စေန၊ တနဂၤေႏြဆို မဖြင့္ဘူး။ ကြၽန္မတို႔ မနက္ ၈နာရီ ၄၅ မိနစ္ကေန အတန္းဝင္လိုက္တာ ညေန ၃ နာရီအထိ။ အဲဒီအတြက္ အခ်ိန္ေတြကလည္း ဆရာမေတြအတြက္ အၿမဲတမ္း ျပည့္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာလို သင္ၾကားေရးဆို သင္ၾကားေရး၊ သုေတသနဆို သုေတသန ခြဲမေပးတဲ့အတြက္ အဆင္မေျပတာ။ ဒါက ကြၽန္မအျမင္ပါ။ စာၾကည့္တိုက္ေတြ အားေကာင္းလာရင္ အဆင္ေျပမယ္။ ဆရာအင္အား မလုံေလာက္ရင္ အဆင္မေျပဘူး။ နယ္တကၠသိုလ္ေတြမွာ ဆရာအင္အားမ်ားရင္ ခြင့္ေပးႏိုင္ရင္ ကြၽန္မတို႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္သုေတသန လုပ္ႏိုင္မယ္။                     

ေနဇာေက်ာ္

ABOUT AUTHOR

(ေနဇာေက်ာ္)