News

POST TYPE

EDITORIAL

မူလပထမ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အမွတ္တရေတြကို ပစ္မထားၾကပါနဲ႔ (Daily, Vol-5/No-267)
19-Feb-2018

ရန္ကုန္သူ၊ ရန္ကုန္သား အမ်ားစုက စေကာ့ေဈးလို႔ အရင္အေခၚအေဝၚအတိုင္း အသိမ်ားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေဈးက ရန္ကုန္မွာ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ အလာအမ်ားဆံုး ေနရာတစ္ခုလို႔ ဆိုရမယ္။ 

ဒီေဈးကိုလာတဲ့ ကမၻာလွည့္ ခရီးသြား အမ်ားစုက ျမန္မာမႈပစၥည္းနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာပဲရႏိုင္တဲ့ ေက်ာက္စိမ္း၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာတခ်ိဳ႕ ဝယ္ခ်င္ျခမ္းခ်င္တဲ့အျပင္ ကိုလိုနီေခတ္ ၿဗိတိသွ်ေတြရဲ႕ ၁၉ ရာစုအေစာပိုင္း ဗိသုကာလက္ရာ ေဈးအေဆာက္အအံုႀကီးကို ေလ့လာခ်င္တာလည္း ပါတယ္။

၁၉၂၆ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္ျမဴနီစီပယ္မင္းႀကီးရဲ႕ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာဖြင့္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ေဘာလံုး အားကစား စၿပီး မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ၿဗိတိသွ် အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိ James George Scott, ဂ်ိမ္းစ္ေဂ်ာ့ခ်္ စေကာ့တ္ နာမည္ကို အစြဲျပဳၿပီး စေကာ့တ္ေဈးလို႔ နာမည္ေပးခဲ့တယ္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေဈးလို႔ နာမည္ေျပာင္းခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးက ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေ႐ႊတိဂံုဘုရားၿပီးရင္ ဒုတိယေျမာက္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ အစည္ကားဆံုးေနရာလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ထိုင္းလို ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ တစ္ႏွစ္ ၂၅ သန္းကေန သန္းသံုးဆယ္ေလာက္အထိ လာေနတဲ့ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာေတာင္ ဒီလိုေဈးမ်ိဳး မရွိဘူး။ ရွိမ်ားရွိရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေရွးမူမပ်က္ မြမ္းမံျခယ္သၿပီး ဆြဲေဆာင္လိုက္မလဲလို႔ ေတြးမိတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေမွးမွိန္ခ်င္တာနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နာမည္နဲ႔ ေဈးကို ပစ္စလက္ခတ္နီးပါး ထားခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္တု အသစ္ေတြသာ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အုန္းအုန္းထေအာင္ တည္ေနၾကတာ အင္းစိန္က ေအာင္ဆန္းၿမိဳ႕သစ္က တီဘီေဆး႐ံုဝင္းထဲမွာရွိတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထိုင္လ်က္ ေၾကး႐ုပ္တုကိုေတာ့ အေလးထား မြမ္းမံဖို႔ ေမ့ေနၾကတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက အျမင္မေတာ္ေလာက္ေအာင္ကို ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးအေၾကာင္းကိုပါ။ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈေအာက္မွာရွိတဲ့ ေဈးေတြထဲမွာ သမိုင္းတန္ဖိုး အႀကီးမားဆံုး၊ တန္ဖိုးအထားသင့္ဆံုး ေဈးျဖစ္ေပမယ့္ ျမင္ရတဲ့အေျခအေနက အေတာ္ကို အက်ည္းတန္ေနတယ္။

ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာသာ ေတြ႔ရႏိုင္တဲ့ စဥ့္ျပာသုတ္ အုတ္စီလမ္းကိုလည္း ေရွးမူမပ်က္ ထိန္းသိမ္းရေကာင္းမွန္းမသိဘဲ ေပါက္တဲ့ ၿပဲတဲ့ေနရာေတြမွာ အဂၤေတေတြနဲ႔ ဖာေထးထားတယ္။ မဖာရေသးတဲ့ ေနရာတခ်ိဳ႕နဲ႔ ခ်ိဳင့္ခြက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာေတြမွာ ကြမ္းတံေတြးေတြ ရဲရဲနီလို႔။

အေပၚထပ္ကိုတက္တဲ့ ေလွကားထစ္ေတြ ေပါက္ၿပဲေနတာလည္း ႏွစ္ေပါင္း မနည္းေတာ့ဘူး။ မီးႀကိဳးေတြ သြယ္တန္းထားပံုကလည္း ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းနဲ႔။ ပင္မ ေဈး႐ံု ေအာက္ခင္းေႂကြျပား တခ်ိဳ႕လည္း အက္ကြဲ၊ ေပါက္ၿပဲေနတယ္။ ေဈး႐ံုႀကီးရဲ႕ ပင္မမ်က္ႏွာစာ ဝင္ေပါက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ပိုစတာကို ကားတာယာနဲ႔ ပီနံအိတ္ အစုတ္ထုပ္နဲ႔ က်ားကန္ထားရတယ္။ 

ေျပာရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးရဲ႕ သန္႔ရွင္းလွပေရးအတြက္ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈက တစ္သိန္းတန္ ေ႐ႊခြက္ကို လမ္းေဘးေသာက္ေရအိုးစင္မွာ တင္ထားသလိုပဲ။ အဲဒီေဈးက ရတဲ့အခြန္ေငြေတြကို ဘယ္လိုသံုးေနသလဲ မသိဘူး။ 

တကယ္ေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ အထင္ကရေနရာ၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ သေကၤတတစ္ခု၊ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွတ္တရ ဒီလိုတန္ဖိုးရွိတဲ့ ေဈးႀကီး ဒီလိုပံုစံျဖစ္ေနတာ ဝမ္းနည္း စိတ္မေကာင္းစရာေတာင္ ေကာင္းတယ္။

စစ္အစိုးရေခတ္ကေတာ့ ဆင္ျဖဴမ်က္ႏွာ ဆင္မည္း မၾကည့္ဝံ့လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုျမင္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးကို လူေတြ အာ႐ံုပိုစိုက္မွာ စိုးလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ပတ္သက္တာ မွန္သမွ် ေမွးမွိန္ထားခဲ့တာ လက္မခံခ်င္ေပမယ့္ အထိုက္အေလ်ာက္ နားလည္ေပးလို႔ ရေသးတယ္။

ဒီေန႔၊ ဒီကာလမ်ိဳးမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေဈး ဒီေလာက္ ႐ုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနတာ ၾကည့္မေကာင္းဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္တု အသစ္ေတြလည္း ထုၾက၊ တည္ၾကပါ၊ မူလရွိေနၿပီးသား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အမွတ္တရေတြကိုလည္း တေလးတစား တန္ဖိုးထားၿပီး ထိန္းသိမ္းၾကပါလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။

အယ္ဒီတာ (၁၇-၂-၂၀၁၈)