POST TYPE

ARTICLE

မသန္စြမ္းသူတစ္ဦး မတရားျပဳခံရေသာအခါ
19-Jun-2017 tagged as


ရန္ကုန္ဆင္ေျခဖံုးက ေျခမသန္တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ မစံပယ္ (အမည္လႊဲ) ကို လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္က မိသားစုနဲ႔ နီးစပ္သူ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက အယံုသြင္းၿပီး ဆိတ္ကြယ္ရာတစ္ခုဆီ ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႔၊ ကေလးသူငယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔မ်ားရဲ႕ ကြင္းဆင္းပညာေပး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ တက္ေရာက္ဖူးတဲ့ မစံပယ္ဟာ သူအႏၲရာယ္ရွိေနၿပီ ဆိုတာကို သိလိုက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီလူရဲ႕ လက္ထဲကေန ရွိသမွ် ခြန္အားသံုးၿပီး ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

“သူက သမီးရဲ႕ ရင္သားေတြကို ကိုင္လို႔ သမီး သူ႔လက္ေတြကို ကုန္းကိုက္ပစ္တယ္၊ ရွိသမွ် အားကုန္သံုးၿပီး တြန္းထုတ္ပစ္တယ္”လို႔ မစံပယ္က ေျပာပါတယ္။ 

သူအိမ္ျပန္ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အေၾကာင္းစံု ေျပာျပေတာ့ မိဘေတြက မတရားျပဳက်င့္ဖို႔ ႀကံစည္ႀကိဳးစားသူကို တရားစြဲဆိုခဲ့ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးသူငယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ေတြရဲ႕ အကူအညီယူၿပီး တရားစြဲတာပါ။ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ စစ္ေဆးမႈေတြ အၿပီးမွာေတာ့ တရား႐ံုးက သက္ေသခိုင္လံုတဲ့ အမႈမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။

႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မျပည့္စံုမႈကို အားနည္းခ်က္သဖြယ္ ထိုးႏွက္တတ္တဲ့ လူမႈဝန္းက်င္မွာ မသန္စြမ္းသူေတြဟာ တရားဥပေဒရဲ႕ အကာအကြယ္ေပးမႈ ရရွိဖို႔က လြယ္လြယ္နဲ႔ ျဖစ္မလာပါဘူး။

လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားခံရ၊ ေစာ္ကားဖို႔ ႀကံစည္ခံရသူ အမ်ားစုဟာ ရင္ဖြင့္ေျပာဆိုဖို႔၊ တိုင္တန္းၾကဖို႔ ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ မသန္စြမ္းသူေတြလည္း ဒီလိုျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ႀကံဳရတဲ့အခါ တရားခြင္ကို ေရာက္လာဖို႔ဟာ ေတာ္႐ံုခံႏိုင္ရည္နဲ႔ေတာ့ မရႏိုင္ပါဘူးလို႔ မသန္စြမ္းသူမ်ားအေရး လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြက မွတ္ခ်က္ျပဳၾကပါတယ္။
ဒီအေျခအေနမွာပဲ မသန္စြမ္းသူတို႔ အႏိုင္ အထက္ျပဳခံရမႈ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ မွတ္တမ္းတင္၊ စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈ အားနည္းေနေသးတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ 

စိတ္ဒဏ္ရာ 

ပညာအလင္းပြင့္ ျမန္မာသုေတသန ေဖာင္ေဒးရွင္းက က်ား-မ ေရးရာ လုပ္ငန္းအစီအစဥ္ မန္ေနဂ်ာ မေအးလဲ့ထြန္းက တခ်ိဳ႕မိဘေတြ ကိုယ္တိုင္က မသန္စြမ္းေတြကို ပစ္ပယ္ထားတာရွိတယ္၊ လာဘ္တိတ္တယ္၊ အလုပ္႐ႈပ္တယ္၊ ရွက္စရာ ေကာင္းတယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“အျခားသားသမီးေတြနဲ႔ အျပင္သြားခ်ိန္မွာ မသန္စြမ္းကေလးေတြကို အိမ္မွာထားခဲ့တာ စတဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြကို ကေလးဘဝကတည္းက ခံစားၾကရတာေၾကာင့္ မသန္စြမ္း အမ်ားစုမွာ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္”လို႔ မေအးလဲ့ထြန္းက ေျပာပါတယ္။

မသန္စြမ္းသူေတြဟာ အနီးစပ္ဆံုး အသိုင္းအဝိုင္းျဖစ္တဲ့ မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဖယ္ၾကဥ္ထားမႈ၊ လူစဥ္ မမီသူေတြလို႔ ေျပာဆို ဆက္ဆံခံရမႈတို႔ေၾကာင့္ စာသင္ခန္းကို ေက်ာခိုင္းၾကရပါတယ္။ မစံပယ္လည္း ဒီလိုအေျခအေနနဲ႔ ရင္ဆိုင္ဖူးသူပါ။

“သမီးကို ေက်ာင္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြက “အက်ိဳး . . . အက်ိဳး”လို႔ ဝိုင္းေခၚၾကတယ္၊ သမီးသူတို႔နဲ႔ မကစားရဘဲ တစ္ေယာက္တည္း ေနရတယ္၊ စိတ္မေကာင္းဘူး၊ ေက်ာင္းမေနခ်င္ေတာ့ဘူး”လို႔ ဆ႒မတန္းမွာ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့သူ မစံပယ္က ေျပာျပပါတယ္။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္းပါ အခ်က္အလက္မ်ားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူဦးေရ စုစုေပါင္းသန္း ၅၀ ရဲ႕ ၄ ဒသမ ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ မသန္စြမ္းသူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
အျမင္အာ႐ံု ခ်ိဳ႕တဲ့သူေပါင္း ၁,၂၄၉,၇၃၇၊ အၾကားအာ႐ံု ခ်ိဳ႕တဲ့သူေပါင္း ၆၇၃,၁၂၆၊ ဉာဏ္ရည္ မသန္စြမ္းသူေပါင္း ၈၃၅,၅၉၈၊ ခႏၶာကိုယ္ မသန္စြမ္းသူေပါင္း ၉၅၇,၇၃၆ ဦး ရွိေနတာပါ။ 

တိုင္းျပည္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုအျဖစ္ တည္ရွိေနတဲ့ အမ်ားနဲ႔ ကြဲျပားစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ မသန္စြမ္းေတြကို မလိုလားအပ္သူေတြအျဖစ္ မ႐ႈျမင္ဘဲ လုပ္အားအျဖစ္ တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ေရးမွာ သူတို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့ေနရာကေန ပါဝင္ေစရမယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ အခြင့္အေရးကိုလည္း ကာကြယ္ေပးရမယ္လို႔ မသန္စြမ္းသူမ်ားအေရး ေဆာင္႐ြက္ေနသူတို႔က ေထာက္ျပၾကပါတယ္။

လက္ေတြ႔မွာလည္း သူတို႔အေပၚ အျမင္သစ္၊ အေတြးသစ္နဲ႔ ျပဳမူဆက္ဆံေနရာေပးႏိုင္ဖို႔က တိုင္းျပည္မွာ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ဒီထက္ ပိုဆိုးေနတာကေတာ့ မသန္စြမ္းေတြ လိင္ေစာ္ကားခံရမႈလိုမ်ိဳး စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ နစ္နာမႈေတြက လူအမ်ားရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္ျခင္း မခံရေသးတာပါပဲ။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အႏိုင္က်င့္ခံရတဲ့ မသန္စြမ္း အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွတ္တမ္းျပဳထားတာ အားနည္းေနေသးတယ္လို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ နားမၾကားသူမ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအဖြဲ႔ လုပ္ငန္းအစီအစဥ္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေက်ာ္ေက်ာ္က ေျပာပါတယ္။

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ေတြမွာ အခ်က္အလက္ေတြ စနစ္တက် ထိန္းသိမ္းထားတာ သိပ္မရွိဘူး”လို႔ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္က ေျပာပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ မတရား ႀကံစည္ခံရရင္ အေနအထိုင္၊ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ၊ အသြားအလာ မဆင္ျခင္လို႔ ျဖစ္ရတာဆိုၿပီး ျပစ္တင္ေျပာဆိုတာ ခံရတတ္ပါတယ္။

မသန္စြမ္း မိန္းကေလး မစံပယ္ဟာလည္း လိင္ေစာ္ကားခံရတဲ့ ျဖစ္ရပ္အတြက္နဲ႔ ကဲ့ရဲ႕ေျပာဆိုတာကို ခံရမွာ စိုးရိမ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးသူငယ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သင္တန္းက ဆရာ၊ ဆရာမေတြ လိုက္ပါကူညီေပးႏိုင္မယ္ ဆိုတာကို ယံုၾကည္တဲ့ စိတ္နဲ႔ တရားရင္ဆိုင္ တိုင္ၾကားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ။

ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္

မသန္စြမ္းသူမ်ား အခြင့္အေရး ဥပေဒကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ျပ႒ာန္းထားၿပီးပါၿပီ။ ဒီဥပေဒမွာ မသန္စြမ္းသူေတြဟာ ႏိုင့္ထက္စီးနင္း အၾကမ္းဖက္ခံရမႈ၊ အိမ္တြင္း အၾကမ္းဖက္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး အပါအဝင္ အလြဲသံုးခံရမႈ၊ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရမႈ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈတို႔မွ အကာအကြယ္ ရထိုက္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုၿပီး ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းထားပါတယ္။

ဒီဥပေဒကို လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးေရးအတြက္ နည္းဥပေဒ ထြက္လာဖို႔ လိုအပ္ေနေသးတယ္လို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ နားမၾကားသူမ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအဖြဲ႔ လုပ္ငန္းအစီအစဥ္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေက်ာ္ေက်ာ္က ေထာက္ျပပါတယ္။

“ဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္တဲ့ အမႈအခင္းေတြ ျဖစ္လာရင္ တိုင္ၾကားလို႔ရမယ့္ ယႏၲရားကလည္း မရွိေသးဘူး”လို႔ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္က ေျပာပါတယ္။ 
တရားစီရင္ေရးမွာ အသံုးျပဳေနတဲ့ ရာဇသတ္ႀကီး ဥပေဒေတြနဲ႔ စြဲခ်က္ေတြဟာလည္း ၁၈၆၁ ခုႏွစ္ကတည္းက ျပ႒ာန္းထားတာ ျဖစ္တယ္၊ မသန္စြမ္းေတြကို ဘယ္လိုေမးျမန္းရမယ္၊ ဘယ္လိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ညႊန္ၾကားထားဖို႔ လိုေနေသးေၾကာင္း ဥပေဒေရးရာ ကုစားေရးအဖြဲ႔ (ျမန္မာ) ရဲ႕ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး တရားလႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေန ေဒၚလွလွရီက ဆိုပါတယ္။

မသန္စြမ္း အမ်ိဳးသမီးေတြကို မႈခင္းေရးရာ ေမးျမန္းစစ္ေဆးမႈေတြအတြက္ သီးသန္႔ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ထားသင့္တယ္လို႔ ေဒၚလွလွရီက ေျပာပါတယ္။
ရဲစခန္း၊ တရား႐ံုးစတဲ့ ေနရာေတြက စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈေတြဟာ သာမန္လူေတြ အတြက္ေတာင္ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတယ္၊ မ်က္စိမျမင္သူ၊ နားမၾကားသူ၊ စကားမေျပာႏိုင္သူ၊ ဉာဏ္ရည္မမီသူေတြ စတဲ့ မသန္စြမ္းသူေတြ ပိုၿပီး ခက္ခဲေၾကာင္း မသန္စြမ္းသူမ်ားအေရး လုပ္ကိုင္ေနသူတို႔က ေထာက္ျပၾကပါတယ္။

လိႈင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ မသန္စြမ္းသူမ်ားအသင္းရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးစိုးပိုင္က တရားခြင္မွာ မသန္စြမ္းသူေတြ ႀကံဳရတတ္တဲ့ အခက္အခဲေတြထဲက အခ်ိဳ႕ကို ေျပာရာမွာေတာ့ “နားမၾကားတဲ့ ကေလးေတြဆိုရင္ တရားခြင္မွာ အသံုးျပဳလို႔ရတဲ့ Sign Language (သေကၤတ စကားေျပာနည္း) လည္း မတတ္ဘူး။ ဒါကို သင္ေပးတာကလည္း တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာမွ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၲေလးမွာ တစ္ေက်ာင္းစီပဲ ရွိတယ္။ လႊမ္းၿခံဳမႈ အရမ္းနည္းေတာ့ အမ်ားစုက မသိၾကဘူး။ မိသားစုတြင္းမွာ သံုးတဲ့ ေျခဟန္လက္ဟန္နဲ႔ ေျပာတာပဲရွိတယ္။ ဒါကို အနီးစပ္ဆံုး မိသားစုဝင္က ဘာသာျပန္ေပးတာကို တရား႐ံုးက လက္ခံႏိုင္ဖို႔ အခက္အခဲ ရွိတယ္”လို႔ ဆိုပါတယ္။

တရားခြင္မွာ ဒီလို အခက္အခဲေတြ ရွိေနတာဟာ မသန္စြမ္းေတြကို အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားဖို႔ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနသူေတြအတြက္ အခြင့္အေရးတစ္ခုလိုျဖစ္ေနေၾကာင္း ဥပေဒေရးရာ ကုစားေရးအဖြဲ႔ (ျမန္မာ)ရဲ႕ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ေဒၚလွလွရီက ေထာက္ျပပါတယ္။

“လက္ရွိ က်ဴးလြန္ေနၾကတဲ့ မုဒိမ္းမႈေတြဟာ မသန္စြမ္း အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ကေလးေတြကို ဦးတည္ၿပီး က်ဴးလြန္ေနသလားလို႔ သံသယ ျဖစ္မိတယ္”လို႔ ေဒၚလွလွရီက ေျပာပါတယ္။ 

မသန္စြမ္းေတြ မတရားခံရလို႔ တိုင္တန္းၿပီဆိုရင္ “ဦးေႏွာက္က ပံုမွန္မဟုတ္လို႔ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ”လို႔ ယူဆသူမ်ား ရွိတတ္ၾကၿပီး၊ မသန္စြမ္းေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးရမယ့္အစား ဖံုးဖိဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကသူမ်ားပင္ ရွိေနတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပင္  ဆင္ေျခဖံုး ရပ္ကြက္တစ္ခုမွာ ဆန္အိတ္ေဟာင္းေတြ ကာထားၿပီး၊ သံုးထပ္သားျပား အပိုင္းေလးေတြ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စခင္းထားတဲ့ ခပ္နိမ့္နိမ့္ ခပ္ယိုင္ယိုင္ အိမ္ေလးထဲမွာေတာ့ ဘယ္အရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲေနပါေစ၊ အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ေန႔ေပၚမွာပါလို႔ ယံုၾကည္ေနတဲ့ မသန္စြမ္းသူေလး မစံပယ္ ရွိေနပါတယ္။

“သမီး မတရားခံရတာေလ။ သမီးမွာလည္း သိကၡာနဲ႔ပါ။ ဒီတရား႐ံုးမရရင္ ေနာက္တရား႐ံုး တက္မွာပဲ။ သမီး ဘယ္ေတာ့မွ အေလွ်ာ့မေပးဘူး”လို႔ မစံပယ္က ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ။       

ခင္စႏၵာျမင့္

  • TAGS